İnce ölçüm önce geliyor

Bir optik fazı, ışık dalgasının döngüsünde nerede bulunduğunu gösteren bir açı olarak düşünelim. Nature Photonics’te yayımlanan deney, bu açıyı üç ikili basamağa sığdırıyor. Algoritma önce dalga döngüsündeki küçük farkları ayırt eden en düşük basamağı okuyor. Bunun için dolaşık dört foton kullanıyor. Bu grubun tepkisi her tam faz döngüsünde dört kez tekrar ediyor. Dolayısıyla ölçüm, birbirinden uzak birkaç açı için aynı sonucu verebilir.[1]

İki fotonlu basamakta bu ilk bit, sonraki ölçümün hangi faz dönüşüne göre yorumlanacağını belirliyor. Son basamakta tek fotonun yanıtı, önceki iki bite göre değerlendiriliyor. Böylece algoritma, hızlı tekrar eden ilk yanıtın bıraktığı belirsizliği üç ölçümü birlikte kullanarak daraltıyor. Laboratuvarda yeniden programlanabilen bir fotonik devre, üç basamağın her biri için ayrı ayarlandı. Hesap, her olası sonuç bileşimi için uygun ölçümleri sonradan seçerek ilerledi.[1]

Algılanan olayların hesabı

Karşılaştırmanın diğer tarafında, tek tek fotonlarla çalışan bir klasik girişimölçüm yöntemi var. Araştırmacılar iki yönteme aynı sayıda başarıyla algılanmış olay verdi ve sonuçların bilinmeyen açı hakkında ne kadar bilgi taşıdığını hesapladı. Ham verilerde kuantum yöntemi orta sayıda olayla öne çıktı. Daha çok tekrar yapıldığında aradaki fark küçüldü. Ekip, ölçüm olasılıklarına gürültü gidermek için eğitilmiş bir model uyguladığında, incelediği tekrar sayıları boyunca kuantum yönteminin üstünlüğü belirginleşti.[1]

Deneyin en önemli mühendislik tercihi, sayaca neyin girdiği. Dört fotonlu bir olayın kabul edilmesi, gerekli fotonların birlikte algılanmasına bağlı. Kaç denemenin elendiği, kullanıcının ölçüm için ne kadar bekleyeceğini etkiler. Makaledeki hesap, koşulu sağlayan olayların bilgi içeriğini ölçüyor. Bir aygıt karşılaştırmasında ölçüm süresi ya da kaynaktan çıkan foton sayısı eşitlenseydi, elenen denemelerin maliyeti de hesaba girerdi. Geçerli iki karşılaştırmanın başlangıç çizgileri farklı.[1]

Devrenin her basamağı yeniden ayarlanabildiği için makale, faz tahmin algoritmasının donanımda hangi parçalardan oluştuğunu gösteriyor. Bir sonraki aygıt ölçümünde süreyi, çıkan fotonları ve kabul edilen olayları ayrı ayrı saymak, kazancın hangi aşamada azaldığını görünür kılar. Aynı ayrım gürültü giderme için de işe yarar. Ham ve işlenmiş sonuçları birlikte görmek, düzeneğin taşıdığı bilginin ne kadarını yazılımın ölçüm çıktısında erişilebilir kıldığını anlamaya yardım eder.[1]