Kurulan dişli
Hakemli Nature Materials deneyi bir hesap makinesi gibi okunuyor: mikrodalga antiferromanyetik rezonansı sürüyor, rezonans eksiton duyarlılığını kıpırdatıyor, homodin düzenek eşevreli optik yan bantları okuyor. Adak ve meslektaşları bunu tabakalı antiferromanyet CrSBr'de, boşluk yükseltmesi olmayan bir yığın kristalde kurdu ve dönüşümü yaklaşık 300 MHz genişliğinde gördü.[1]
Önceki manyon dönüştürücüler rezonans dışı, zayıf manyeto-optik etkiye yaslanıyordu. Burada yükü taşıyan parça eksiton rezonansı. Birden fazla eksiton-polariton rezonansı aynı manyon yanıtını miras aldı; yani optik tarafta tek bir dar çizgiye mahkûm değilsiniz. Bu, düzenekte hangi dişlinin iş gördüğünü söylüyor.[1]
Takılı olmayan parça
Yazarlar daha yüksek işbirliği için manyetik hacmi küçültmeyi ve boşluk eklemeyi yazıyor. Bu makalede o iki parça yok. Yığın kristalde 300 MHz'lik pencere, boşluklu bir yonganın verimini ya da gürültüsünü ölçmüş olmuyor. Bir kıyaslama tablosu da yok; elinizde olan, hangi arayüzün çalıştığı.[1]
Bir başka okuma da mümkün: yan bant, manyon-eksiton zincirinden değil, sürü alanının başka bir optik kaymadan doğuyor olabilir. Bunu elemek için yazarlar homodin okumayı rezonanslı eksiton duyarlılığına bağladılar. Bağımsız bir grubun aynı kristalde boşluklu bir verim sayısı yayımlaması, bu okumayı ya sıkılaştırır ya gevşetir.[1]
Ne zaman dişli tamamlanır
Faydalı bir dönüştürücü, kübit sayısından önce gürültü, bant ve yongaya oturmayı bir arada taşır. Bu çalışmada bant görüldü; gürültü bütçesi ve boşluklu verim yok. Sonraki hakemli bir ölçüm ya boşluklu CrSBr'de işbirliğini sayıya dökecek ya da yığın penceresinin yongada daraldığını gösterecek.[1]