Arabayı gerçekte ne sürdü
Düzeneğin işlem katmanı bir su tankı. Dalga ağının devinimine doğrudan görsel erişim veren su temelli deney düzeneği, robotik araçta engel tanımada neredeyse kusursuz doğruluğa ulaşıyor; ardından engelden kaçınmalı gerçek zamanlı özerk devinim geliyor ve bu devinim tümüyle dalga temelli donanımla denetleniyor. Ek videoda Arduino tabanlı bir robotik araba dönüyor.[1]
Bir ortamın hesap yapabilmesi için tekrarlanabilir ve yeterince zengin bir devinim sunması yetiyor; su yüzeyi bunu bedelsiz veriyor ve eğitilen tek katman okuma katmanı oluyor. Mimari sav da burada: hem yazılım hem donanım temelli darbeli sinir ağı yaklaşımları önemli ölçüde eğitim ve enerji tüketimi gerektirdiğinden, yalın bir platform aranıyor. Ama bu düzenekte sayısal bir denetleyiciyle ölçülmüş bir enerji karşılaştırması bildirilmiyor; kazanç, dalga etkileşimlerinin işi eğitilmeden görmesine dayandırılıyor. Başka bir okuma da olanaklı: engel tanıma görevi yeterince küçükse, avantajın kaynağı görevin kendisi olabilir.[1]
Hâlâ benzetim olan yarı
Aygıta giden yol, mikromanyetik benzetimler aracılığıyla çiziliyor. Kavram, gigahertz frekanslarında çalışan manyetik bir nanoaygıttaki elektriksel olarak uyarılmış spin dalgalarına genişletiliyor ve dalga hesaplamasına dayalı katı hâl robotik yongalarına doğru bir yaklaşımın ana hatları veriliyor. Su tankı ile o yonga arasında üretim duruyor: benzetilmiş bir spin dalgası haznesi ile üretilmiş bir tanesi arasında litografi, dağılım, sıcaklık ve verim var.[1]
Enerji savını hangi ölçüm kapatır? Gigahertz frekanslarında çalışan manyetik nanoaygıt benzetimden çıkıp üretildiğinde, aynı engel tanıma görevinde sayısal bir nöromorfik temel çizgisiyle yan yana konmuş, engel tanıma başına enerji tüketimi ölçümü yayımlanacak; ölçeklenebilir ve enerji açısından verimli robotik savı asıl o sayıda karara bağlanacak. O sayı gelene kadar elde, su tankında çalışan bir mimari ve onun yonga ölçeğindeki tasarısı var.[1]