Oynaklık önce yoksul sürüyü vuruyor
Matt Clark ve meslektaşları, Botsvana, Esvatini, Lesotho, Mozambik, Namibya, Güney Afrika ve Zimbabve boyunca sığır, topluluk ekonomik refahı ve yağış üzerine uzamsal bir ajan tabanlı model işletti; yağış oynaklığı SSP1-2.6, SSP2-4.5 ve SSP5-8.5 altında 2060'a kadar gitti. Bu modelleme yaklaşımı, katı mekânsal ve zamansal öngörüler sunmaktan çok az sayıda ana dinamiği göstermek üzere tasarlandı.[1]
Deney 1, toplulukların yüzde 10'unu ek yem veya hava tahmini olmadan taban koruma girişiminde tuttu. Sürü sayıları ve ortalama ekonomik refah SSP1-2.6'dan SSP5-8.5'e düştü. Gini katsayısı yükseldi çünkü yoksul bireyler kuraklıkta ek yem alamadı.[1]
Biri aşırı stokluyor, öbürü pek kımıldamıyor
Ölçekte ek yem, sürü sayısını, ekonomik refahı ve servet eşitliğini doğrusal artırdı. Bu düzenleme, sürüleri doğal bitki örtüsünden koparıp aşırı stoklamaya yol açarak en düşük bitki örtüsünü verdi; SSP5-8.5'te yüzde 90 uygulamada da öyle.[1]
Yalnız hava tahmini taban koruma girişiminden az ayrıldı; sürü ve refahta anlamlı sapma yalnızca SSP1-2.6 ve SSP2-4.5 altında görüldü. Makalenin okuması, bireyler hayvanlarını bağımsız alıp satıp besleyemezken daha iyi tahminin iklim etkilerini geniş ölçekte yatıştırmasının beklenemeyeceğidir. Yollar ve çitler, kuramın öbür başa çıkma yolu saydığı hareketliliği şimdiden kısıtlıyor.[1]
Kaldıraç çift
Ek yemi uyarlanabilir hava tahminiyle eşlemek, bitki örtüsü kaybını yatıştırırken sürü, refah ve servet eşitliğindeki kazançları korudu. SSP5-8.5 altında bu çift en eşit servet dağılımını verdi; sürü sayıları ekolojik koşullara bağlı kaldı, yem çobanların tek başına finanse edemediği boşlukları doldurdu.[1]
Tahmin olmadan yemi ölçekleyen bir koruma programı, aynı makinenin aşırı stoklama kolunu seçmiş oluyor. Sonraki gözlem, her ikisini gerçekten eşleyen bir güney Afrika programının bitki örtüsünü sürüyle birlikte mi yoksa ondan uzak düşerek mi bildirdiğidir.[1]