Sayı nereden geliyor?

Çalışmada Zhang ve arkadaşları bir tahmin arşivi yerine bir tanımdan yola çıkıyor. Öngörülebilirlik, onların koyduğu biçimiyle, atmosferin dinamiğini, bir andaki durumunu ve gelecekteki sınır koşullarını tam olarak bildiğiniz, Güneş'ten gelen enerjinin kuantum dalgalanmalarını ise bilmediğiniz durumda, değişen duruma ilişkin herhangi bir bilginin ne kadar süre korunabildiği demek. Kapalı bir sistemde bu liste eksiksiz olurdu ve öngörülebilirliğin bir sınırı bulunmazdı. Kapalılığı bozan şey güneş ışığı: niteliği bilinmeyen bir değişkenlik katıyor ve bu değişkenlik gürültü gibi davranıyor.[1]

Gerisi, gerçekten ölçülen büyüklükler üzerinde bir aritmetik: atmosferin taşıdığı toplam enerji ve üst sınırından geçen ışınım akıları. Gürültü önce en küçük ölçeklerdeki bilgiyi siliyor, sonra sistemde yukarı doğru yayılıyor; atmosferin toplam enerjisi tümüyle yenilendiğinde öngörülebilirlik tükeniyor. Bu devir, tahminin bugün beceri gösterdiği aralığın ötesine 57 gün, ardından bugünkü tahmin kalitesinin hemen altında kalan 57 gün daha kazandırıyor. Tahminlerin hâlihazırda verdiği 14 günü ekleyince toplam 129 gün çıkıyor; belirtilen belirsizlik 7 gün.[1]

Tavan ile takvim neden ayrı şeyler?

Çalışma neyi sınırladığı konusunda dikkatli. 129 gün, bilginin ilkece ne kadar süre yaşayabileceğini anlatıyor; bu payın ne zaman ve ne kadarının işler hale geleceği tahmin teknolojisindeki gelecek iyileşmelere bırakılıyor. Açık yanı Wei Zhang kendisi gösteriyor: bugünkü tahminlerdekinden daha küçük hataların gerçekte nasıl büyüdüğünü kimse gözlemlemiş, türetmiş ya da benzetimle görmüş değil. Hesabın bir enerji akıl yürütmesine yaslanması da tam bu yüzden: yerini aldığı hata büyümesi yolu denetlenemiyor.[1]

Bu ayrım, mevsim altı ürünler satın alan herkes için önemli. 129 günlük bir tavan, bu aralığın içinde becerinin ne hızla artacağı hakkında bir şey söylemiyor. Tavanın ötesine harcanan çabanın fiziksel karşılığı olmadığını ve bağlayıcı büyüklüğün hesap gücü ya da gözlem yoğunluğu yerine atmosferin kendi enerji devri olduğunu söylüyor. Su yöneticileri, şebeke işletmecileri ve tarım plancıları bugün 14 günlük aralığın içinde tahmin satın alıyor, ötesi için tedbir alıyor. Çalışma bu sınırı yerinde bırakıyor; söylediği şey, sınırın üstünde kalan payın sonlu olduğu.[1]

İzlenmeye değer işaret

Çalışmanın kendi sayılarından ikisi kullanışlı bir sınama veriyor. İlk 57 günlük uzatma bugünkü kalitede tahminler olarak tanımlanıyor; ikinci 57 gün onun hemen altında duruyor. Hesap fiziği doğru anlatıyorsa, işletimdeki tahmin becerisinin bağlantılı tek bir aralık boyunca iyileşmesi ve aşağı yukarı aynı noktada düşük güvenli yol göstericiliğe sönmesi, ani bir kesilme yaşanmaması gerekiyor. Çalışma bu aralığın ne zaman kurulacağı konusunda bir şey söylemiyor.[1]

Çalışmayı sınayacak ölçülebilir iddia dar. 2028 sonuna kadar önde gelen küresel tahmin sistemlerinin yayımlanan işletim beceri puanları kullanışlı belirlenimci beceriyi hâlâ yaklaşık 14 günde tutuyorsa, tavan uygulama açısından yeni bir şey açıklamamış olacak. İlginç olan durum, bu puanların ilk 57 günlük bloğa tırmanmaya başlaması; çünkü o zaman enerji akıl yürütmesini varsayım yerine veri sınıyor olur. Her iki durumda da harcamayı atmosfer yapıyor ve dayandığı bütçe, içeri aldığı güneş ışığı.[1]