İki bin yıllık tahmin ve tek bir harita

Söz konusu Nature Human Behaviour çalışması 448 katılımcıyı kapsıyor: 149 Çince, 150 Felemenkçe ve 149 Yunanca konuşan, hepsi 18 ile 30 yaş arasında. Canlı bir gıdıklanma anını kendi sözcükleriyle anlatmaları istendiğinde üç dilde de aynı yerler sayıldı: koltuk altı, karın, ayak tabanı. Ekip bu yanıtlardan yüksek çözünürlüklü bir gıdıklanma haritası çıkardı ve onu aynı kişilerden toplanan ağrı, dokunma, haz, kendine dokunma ve sosyal dokunma haritalarının yanına koydu. Gıdıklanma haritası kültürler arasında korundu ve diğerlerinin hepsinden ayrıştı.[1]

Sonra daha uzun beklemiş olan kısım geliyor. Ekip haritayı beş açıklamayla sınadı: Aristoteles'in gıdıklanmayı ince deriye bağlayan görüşünden, onu erojen bölgelerle ilişkilendiren güncel bir öneriye kadar. Hiçbiri haritayı tek başına taşıyamadı. En güçlü tek etken Darwin'inki çıktı; seyrek dokunulan deri daha gıdıklanır. Deri kalınlığının katkısı -0,04, atardamar çapınınki 0,30 oldu ve bu, hem ince deri fikrini hem de gıdıklanan noktaların dövüşte savunmasız yerleri işaretlediği düşüncesini desteksiz bıraktı.[1]

Ortak haritanın söylemedikleri

Makale, kendi sınırlılıklarında girmediği bir alanı işaretliyor. Gıdıklanmanın durumsal bağlamını incelemedi: kimin dokunduğunu, dokunuşun istenip istenmediğini, niyetin ne olduğunu. Yazarlar Ziliang Xiong ve Konstantina Kilteni, bu etkenlerin aynı temasın oyun mu, sevgi mi, müdahale mi, kimi durumda istismar mı sayılacağını büyük olasılıkla belirlediğini yazıyor. Yani harita tamam, durum eksik; bunu söyleyen de yazarların kendisi.[1]

Bu ayrımı adlandırmakta yarar var, çünkü ayrım alışılmışın tersine işliyor. Burada yanıtın bedene düşen kısmı sabit görünüyor: aynı bölgeler, üç dil, tek bir harita. İnsana düşen kısım, yani dokunuşun ne anlama geldiğine karar veren kısım, ölçümün dışında kalıyor. Daha sönük bir açıklama da mümkün: 448 katılımcının hepsi 18 ile 30 yaş arasındaydı ve üç ülkeden toplanmıştı; ortak bir anlam gerçekten değişken olduğu için görünmemiş olmayabilir, örnekleme hiç girmemiş olabilir. Bu iki okuma elimizdeki veriyle ayrılmıyor ve makale ayırdığını da öne sürmüyor.[1]

Sorunu çözecek işaret

Temiz bir sınav var. Bir izleme deneyi, bu çalışmanın çerçeve dışında bıraktığı tek şeyi değiştirerek aynı beden haritasını ölçerse, yani kimin dokunduğunu ve dokunuşun istenip istenmediğini, 2027 sonuna kadar iki sonuç birbirinden ayrılabilir. Harita korunurken bildirilen deneyim istenen ve istenmeyen temas arasında ikiye ayrılıyorsa, harita ile anlamı ayrıştırılabilir demektir. Haritanın kendisi bağlamla birlikte kayıyorsa, topografya hiçbir zaman salt anatomik olmamıştır.[1]

Bu sınav yapılana kadar, herkesin buraya uzandığı sözcüğe dikkat etmekte yarar var. Üç ülkeden 448 genç yetişkinde bulunan bir düzenlilik yaygındır; bunu insan türünün tamamına yaymak, üç örneklemin taşıyabileceğinin ötesine geçer. Makale de kendi diliyle aynı ölçüyü tutuyor, gıdıklanmayı yaygın ve kültürler arasında paylaşılan bir deneyim olarak anıyor ve evrensellik iddiasına girmiyor. Dürüst olan bu, üstelik hâlâ şaşırtıcı: okuma yazma öğrenmeden önce kendi koltuk altınız hakkında bildiğiniz bir şey, üç dile çevrildiğinde ayakta kalan ölçülebilir bir düzenlilik çıkıyor. Dokunulan kişi için en çok önem taşıyan kısım ise henüz haritaya girmemiş olan kısım, ve haritanın nerede bittiğini tam olarak bilmek geri kalanına güvenmeyi mümkün kılıyor.[1]