Sayılan liste

Ocak ile haziran arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde 368 şebeke ölçekli santral işletmeye girdi. Proje sayısında 207 ile güneş başta, 95 ile pil depolama onu izliyor; karşılarında 22 gaz yanma türbini, 21 gaz motoru, 9 kara rüzgârı projesi ve 3 kombine çevrim gaz santrali var. Aynı liste megavat cinsinden şebeke ölçekli güneşe 11.458, pile 8.207, kara rüzgârına 5.473 ve en büyük üç gaz kaleminin toplamına 2.707 yazıyor. Kombine çevrim gazın geliştirme aşamasında devasa bir duyurulmuş kapasitesi var ve bitmiş 3 santral teslim etti.[1]

Tamamlanmış bir megavat kapasite ile müşteriye ulaşan bir kilovatsaat ayrı büyüklükler ve aradaki fark burada iki yöne birden işliyor. Güneş geceleri üretmiyor; o gaz santrallarının çoğu ise yılda yalnızca birkaç gün ya da birkaç hafta, doruk talep gerektirdiğinde çalışıyor. Çatı güneşi dahil küçük ölçekli güneş bu veri tabanının tamamen dışında kalıyor, dolayısıyla kurulumun hane tarafı bu sayılarda görünmüyor. İklim muhasebesi açısından bu önemli, çünkü önlenen salınım sahadaki çelikten değil, üretilen elektrikten sayılıyor. Listenin kesinleştirdiği şey bir öngörüden daha dar ve daha sağlam, üstelik yılın bu erken döneminde eldeki en sağlam kanıt: bu ekipman gerçekten var.[1]

Rüzgâr sayısı nereden geliyor?

5.473 megavatlık kara rüzgârı, bileşimi açılana kadar sağlıklı bir yarıyıl gibi duruyor. Bunun 3.650 megavatı New Mexico'daki SunZia Wind South ve North'tan geliyor; yaklaşık on yıldır yapımda olan ve şimdi ülkenin en büyük rüzgâr kapasitesini oluşturan iki çiftlik. Kara rüzgârında Amerika Birleşik Devletleri'nin lideri olan Texas ise bu altı ayda hiç yeni rüzgâr projesi bağlamadı; onun yerine 3.067 megavat pil ve 2.311 megavat güneş ekledi. Böyle okunduğunda rüzgâr satırı, kara rüzgârına bugünkü iştahtan çok yıllar önce dolmuş bir hattı yansıtıyor.[1]

Bu listenin dayattığı disiplin, üç gün önce burada kent giderim sözlerine uygulanan disiplinin aynısı: söz verilen tonajın yalnızca yüzde 18'inin arkasında doğrulanabilir bir sayı vardı. Duyurulmuş kapasite ile tamamlanmış kapasite ayrı defterlerde tutuluyor ve bunlardan yalnızca biri şebekede görünüyor. Abone, sistem işletmecisi ve planlamacı ikinci defterle karşılaşıyor; geliştiricilerin duyuruları ise bir niyet beyanı ve o niyetin ne kadarının ayakta kaldığına şebekeye bağlanma sırası karar veriyor.[1], [2]

Sıradaki liste

Planlanan santral listesi, güneş kurulumunun süreceğine ve gaz kurulumunun on yılın son yıllarında geleceğine işaret ediyor; elektrik talebinin büyümesi ile bu büyümenin veri merkezi payı ise açık bırakılıyor. Bu da yılın ikinci yarısına ait tamamlanma listesini bir tahminden çok kullanılabilir bir sınamaya dönüştürüyor: biçim korunursa kombine çevrim gaz 2026'yı kendisi için duyurulan kapasitenin çok altında kapatacak, tamamlanmalarda ise yine güneş ve pil önde olacak. Bitmiş kombine çevrim projeleri iki haneye sıçrarsa, gaz dalgası tamamlanma verisinin şimdiye dek gösterdiğinden erken gelmiş demektir.[1]

Kaldıraç, manşet olan çiftliklerden daha aşağıda, tablonun alt sıralarında duruyor. Yeni şebeke ölçekli güneş projesi sayısında 36 ile Illinois birinci, 22 ile California ikinci, 16 ile Texas üçüncü oldu ve Illinois'in projeleri küçük kaldı; haber bunu küçük ve orta boy güneşi teşvik eden eyalet yasasına bağlıyor, o yasa da bitmiş santrale dönüşüyor. Energy Innovation'dan Eric Gimon aynı noktayı mühendislik tarafından söylüyor: küçük projelerin yapımı daha kolay ve kullanılabilir yer seçeneği çok daha fazla. Orta ölçekli güneş ile depolamanın yer seçimi ve izin kurallarını kim yazıyorsa, gelecek yılın tamamlanma listesini de o yazıyor.[1]