Sonuç ne diyor

Üç kollu, açık, randomize araştırmaya 637 hasta alındı ve 633'ü çözümlemeye girdi; çoğu toplum temelli olmak üzere 33 merkez yer aldı. Birincil sonuç ölçütü, körlenmiş değerlendiricilerin belirlediği iyileşme süresiydi ve izlem 12 aya kadar sürdü. Kompresyon kılıfı ile yerleşik kanıta dayalı tedavi karşılaştırmasında tehlike oranı 0,78 (0,61–1,00; p = 0,046), kılıf ile iki katmanlı bandaj karşılaştırmasında 0,79 (0,61–1,01; p = 0,056) bulundu. 12 aylık iyileşme oranları sırasıyla yüzde 76,2, yüzde 79,4 ve yüzde 80,1.[1]

İki katmanlı bandajın yerleşik tedaviye göre aşağı kalmadığı sonucu tek bir hâlde gelmiyor. Tedavi politikası yaklaşımında tehlike oranı 1,01 (0,79–1,28) ve önceden belirlenmiş 1,33 sınırı karşılanıyor; varsayımsal yaklaşımda 1,16 (0,86–1,58) ve sınır karşılanmıyor. Araştırma planı bu iki farklı tahmin hedefini veriler görülmeden önce belirledi. İlki tedavi değişiklikleriyle birlikte gerçek hayatta bir yöntemi teklif etmenin sonucunu, ikincisi değişiklikler olmasaydı beklenen sonucu soruyor. Aşağı kalmama yorumu yanıtlanan klinik soruya göre değişiyor.[1]

Gücün nereye gittiği

Yazarların kendi bildirdiği iki sınırlılık burada belirleyici. Katılımcıların 455'i, yani yüzde 71'i, izlem sırasında atandığından farklı bir kompresyon tedavisi aldı. Ayrıca iyileşme sıklığı örneklem hesabında varsayılandan düşük çıktı; bu yüzden gözlenen iyileşme olayı sayısı yüzde 80 güç için gerekenin epeyce altında kaldı ve hafif bir katılım eksikliği de bunun üzerine bindi. Düşük istatistiksel güç ile yüksek geçişkenlik bir araya geldiğinde, güven aralığının üst ucu tam 1,00'e değen bir sonucu okumak zorlaşır.[1]

Buradaki hata biçimini adıyla söylemek gerekiyor: sonuç yanlış sayılmaz, yalnızca dar. p = 0,046 ile p = 0,056 arasındaki fark, iki tedavi arasındaki farkı değil olay sayısını yansıtıyor. Kılıfların iyileşmeyi hızlandırmadığı yönündeki ana mesaj ayakta kalıyor, çünkü üç kolun 12 aylık iyileşme oranları birbirine yakın ve hepsi aynı yöne bakıyor. Ayakta kalmayan şey, farkın büyüklüğüne dair herhangi bir kesin ifade.[1]

Bir sonraki araştırmanın düzeltmesi gerekenler

Adil olmak gerekiyor: toplum ortamında, körlenmiş değerlendiriciyle ve 12 aya kadar izlemle yürütülen bir araştırma yapmak zordur ve ekip eksikleri açıkça bildirdi. Bir sonraki araştırma için üç öncelik çıkıyor: örneklem büyüklüğünü burada gözlenen iyileşme sıklığına göre kurmak, tedavi değişikliğinin yönü ve nedenini zaman içinde ölçmek ve hangi tahmin hedefinin hangi klinik karara karşılık geldiğini baştan görünür kılmak. Mevcut çalışmanın tahmin hedefleri zaten önceden belirlenmişti. Şimdi güç ve bağlılık verisinin her iki soruyu da yanıtlayacak kadar sağlamlaştırılması gerekiyor.[1]