İmza ile hareket arasındaki süre
Filipinler Savunma Bakanı Gilberto Teodoro, Avustralya ile imzalanan savunma anlaşmasını anlatırken izin işlemlerine döndü. Mevcut kuvvetler statüsü düzenlemesi altındaki koordinasyonun sadeleştiğini söyledi. Birlikte hareket etmek isteyen kuvvetler için bu somut bir hazırlık meselesi. Personel, araç ve bilgi hazır olsa bile faaliyet için gereken işlemler, bunların kullanılabileceği zamanı belirler. Manila’nın 15 Kasım’da duyurduğu değişikliğin askerî değerini önce burada arıyorum.[1]
İşlemlerin sadeleşmesi, ortak göreve geçişteki gecikmeyi azaltabilir. Bunun için eğitim, bilgi alışverişi ve kuvvetlerin birlikte çalışabilmesi aynı görevi desteklemeli. Anlaşma bu alanların hepsini kapsıyor. Yine de sadeleşmenin en belirgin yararı insani yardım ve afet müdahalesinde ortaya çıkabilir. Bu, saldırıya hazırlık çıkarımından daha güçlü bir alternatif: Açıklanan görevler arasında afet müdahalesi açıkça bulunuyor. Bürokratik kolaylığı doğrudan muharebe etkisine çevirmiyorum.[1]
Teodoro, anlaşmayı inandırıcı caydırıcılık hedefiyle ilişkilendiriyor. Benim ölçüm daha dar: Ortak faaliyetin izin aşamasında takılı kalma ihtimalini azaltmak, kuvvetin kullanılabilirliğine katkı sağlayabilir. Caydırıcılık hakkında hüküm vermek için karşı tarafın fark ettiği bir maliyet ve davranış değişikliği gerekir. Pekin’in ortak tatbikatlara karşı çıkması, anlaşmanın Çin’in davranışını değiştirdiğini göstermeye yetmez.[1]
Bilgiyi kullanılabilir kılan düzen
Avustralya, insansız hava araçları, donanım ve eğitim için ek yatırım açıkladı. Amaç, denizden ve siber alandan gelebilecek tehditleri daha iyi saptamak. Anlaşma da denizde durumsal farkındalığı ve bilgi paylaşımını kapsıyor. Bu parçaların ilişkisi önemli: Bir aracın gördüğünü ortak kuvvetin anlayıp kullanabilmesi gerekir. Eğitim ve birlikte çalışabilirlik, alınan bilginin ortak görevde işe yarama ihtimalini artırabilir. Yeni araç sayısını tek başına kuvvet artışı saymak erken olur.[1]
Buradaki alternatif açıklama da güçlü. Deniz gözetimi ve bilgi paylaşımı, afet müdahalesini ya da rutin güvenlik görevlerini iyileştirebilir; daha saldırgan bir kuvvet duruşuna işaret etmek zorunda değil. İlan edilen ek yatırımın tutarı açıklanmadı. Bu nedenle sürdürülebilirlik maliyeti veya hazır kuvvet düzeyi hakkında sayısal hüküm kuramam. Duyurulan kabiliyetin sınırı, henüz ölçülmüş bir sonuç yerine eğitim ve koordinasyon hedefleriyle tarif ediliyor.[1]
Filipinler için izlenecek somut sinyal, ortak faaliyetlerde izin gecikmelerinin azalması ve eğitimle desteklenen bilgi paylaşımının aynı görevde kullanılabilmesi. İzin işlemlerini azaltan anlaşmayı bu nedenle ciddiye alıyorum. Askerî değerlendirmeyi değiştirecek bilgi, faaliyetlerdeki gecikmenin ve eğitim ihtiyacının nasıl etkilendiği olur. Şimdiki yargım sınırlı: Filipinler ile Avustralya, kuvvetlerin birlikte kullanılmasını kolaylaştıran bir düzen açıkladı. Bunun kalıcı askerî ağırlığı, sürdürülebilir biçimde çalışan görevlere bağlı.[1]