Eldeki araçları birlikte kullanmak
Cobalt sözleşmesinin odağındaki komando birlikleri kuzeyde geniş mesafelere dağılmış olarak görev yapıyor. Birlikler yanlarında taşıdıkları sensörler ve insansız araçlarla çalışmak zorunda. Cobalt’ın alınmasını anlamlı kılan ihtiyaç burada: eldeki araçların aynı görev içinde eşgüdümü. Yeni yazılım için verilen milyonlarca sterlinlik sözleşmenin askeri ağırlığı, bu dağınık yapıya hizmet etme amacında.[1]
Cobalt için açıklanan işlev, farklı sensörleri, otonom platformları ve veri akışlarını tek kullanıcı arayüzünde toplamak. Bir kişinin birden fazla aracı görebilmesi, ekiplere güncelleme iletebilmesi ve toplanan bilgiyi kullanabilmesi amaçlanıyor. Benim değerlendirmem, burada ilk kazancın ek teçhizat sayısından önce koordinasyon yükünde aranması gerektiği. Daha dar bir açıklama da mümkün: yazılım esas olarak mevcut bilgiyi düzenleyebilir; birliklerin sahadaki çalışma hızına katkısı sınırlı kalabilir.[1]
Ortak görev, ortak deneme
Norveç birlikleriyle planlanan ortak denemeler, tedarikin müttefiklerle çalışma tarafını öne çıkarıyor. Arondite, Norveç faaliyetlerine beş yılda 35 milyon sterlin yatıracağını açıkladı. Cobalt’ın yaklaşan konuşlandırmalarda ortak denemeye açılması planlanıyor. İngiliz komando yapısı zaten deniz piyadeleriyle birlikte topçu, helikopter, haberleşme ve lojistik unsurları içeriyor. Böyle bir kuvvette tek arayüzün değeri, farklı unsurların aynı görevi sürdürebilmesine katkısıyla ilgili.[1]
Ortak deneme planı, tamamlanmış bir sahadaki başarı sonucu sunmuyor. Sözleşmenin ilanı da muharebe etkisini ölçmüyor. Bu nedenle Cobalt’a yüklediğim anlam sınırlı: dağılmış bir kuvvetin mevcut araçlarını yönetme sorununa yöneltilmiş bir tedarik tercihi. Deniz piyadelerinin elindeki araçları birlikte kullanabilmesi, bu tercihin merkezindeki askeri ihtiyaç.[1]