Fabrikanın kapısından başlayan savunma
Hollanda’nın WARDEN programında dikkat çekici tercih, füze için yepyeni bir fabrika vadetmek yerine mevcut üretim kapasitesine yönelmek. Guardian Dynamics, Demcon, Axient Systems ve TNO’nun mutabakatı, otomotiv gibi komşu sektörlerdeki uygun tesisleri de hesaba katıyor. Ortakların hedefi birden çok onaylı tedarikçi ve üretim yeri oluşturmak. Hava savunmasının sanayi ayağı böyle başlıyor: tek bir tesisten çıkan üründen, farklı tesislerde aynı şartlarla üretilebilen mühimmata geçiş arayışı. Tasarım, üretim ve bakım hakkını aynı programda toplama tercihi de bu arayışın parçası.[1]
Bu yaklaşımın askerî değeri, tedarikin tek bir işletmenin temposuna bağlanmasını azaltma ihtimalinde. Ortaklar zaten sevkiyat sürekliliğini ve talep yükseldiğinde üretimin artırılmasını amaçlıyor. Benim çıkarımım şu: üretim yeri sayısı ancak aynı yeterlilik şartlarını taşıyan parçalar sağladığında savunma kapasitesine dönüşür. Bir fabrikanın uygun tezgâha sahip olması, füzenin bütün bileşenlerini kabul edilebilir biçimde üretmesiyle aynı aşama değildir. Daha dar bir tedarikçi ağı ise eşgüdümü kolaylaştırabilir. Bu yüzden çoğalma ile denetim birlikte düşünülmeli; coğrafi dağılımın kendi başına verimlilik sağladığı varsayılmamalı.[1]
Bütünleştirme yükü kimin üzerinde?
Görev dağılımı bu yükün nerede toplandığını gösteriyor. Guardian Dynamics tasarım yetkilisi ve ana yüklenici. Demcon sistem mühendisliğini, üretime hazırlığı ve önleme füzesiyle fırlatma platformunun bütünleştirilmesini üstleniyor; alt sistem arayüzleri de onun sorumluluğunda. Axient Systems modelleme ve benzetimle operasyonel gereksinimlere göre değerlendirmeye katkı veriyor. TNO’nun görevi geliştirme, değerlendirme ve yeterlilik araştırmalarını desteklemek. Dolayısıyla fabrikalara iş dağıtmanın arkasında, parçaların ve platformun birlikte çalışmasını sağlayan belirli mühendislik sorumlulukları var. Ortaklık duyurusundaki en somut unsur da bu iş bölümü.[1]
Tasarım ve temel yazılım üzerindeki Hollanda denetimi de bakım açısından anlam taşıyor. Konsorsiyum, ortak teknolojileri için uygun hakları koruyarak sistemi zaman içinde geliştirmeyi hedefliyor. Bunu, teslim edilmiş bir mühimmatın ömrü boyunca gereken değişiklikleri yapabilme meselesi olarak okuyorum. Parçayı üretebilmek, tasarımı değiştirme yetkisini otomatik olarak sağlamaz. Açıklamada hakların, bilginin ve sanayi kapasitesinin birlikte anılması bu nedenle önemli. Savunmada özerklik, tedarik kararının yanında o kararı sürdürebilecek mühendislik ve bakım düzenini de gerektirir.[1]
Çıktı, görev ve teslimat
Programın görev tanımı da üretim modelini sınırlandırıyor. Guardian Dynamics, WARDEN’i insansız hava araçları, seyir füzeleri ve dolanan mühimmata karşı üst düzey sistemleri tamamlayan bir aile olarak tanıtıyor. Bu yaklaşımda değerlendirme, mevcut savunmanın hangi görevini desteklediği üzerinden yapılmalı. Çok sayıda üretim yeri hedefiyle sistem mühendisliği sorumluluğunu yan yana koyduğumda, programın ağırlık merkezi benim için açık: kullanılabilir mühimmatı sürdürülebilir biçimde sağlamak. Ortakların açıkladığı iş bölümü bunun başlangıcını tarif ediyor. Savunma planlamacısı açısından belirleyici karşılık ise yeterliliği tamamlanmış ürünün sürekliliği ve kullanıcının bakım üzerindeki denetimi.[1]