Arızayı taşıyabilen devriye
Santa María arızalandı. Navarra onun yerini aldı. Ceuta açıklarındaki gerilimi 12 Ekim’de ayrıntılarıyla ortaya koyan El País’in haberinde askerî gücün en somut ölçüsü bu değişim. İspanya, Kuzey Afrika’daki kentin açıklarında kendi karasuları saydığı alana giren Fas savaş gemilerine karşı devriye görevini sürdürdü. Bir fırkateynin görev yapamaz duruma gelmesi, görevin durması anlamına gelmedi. Yedek gemi ve aktarılabilir personel, denizde kalma iradesine maddi bir dayanak sağladı.[1]
İlk adım, Rayo devriye gemisinin 3 Ağustos’ta Ceuta’ya gelmesiydi. Ardından Rota’dan Santa María gönderildi. Arıza sonrasında Santa María ile Navarra, 6 Ağustos’ta limanda birkaç saat birlikte kaldı; deniz piyadesi ekibi diğer gemiye aktarıldı. Burada sayılabilir olan, görev için yapılan bu değişimdir. Filonun toplam büyüklüğünden bütün gemilerin hazır olduğu sonucunu çıkarmak yerine, devriyeyi sürdürebilen gemi ve ekibe bakıyorum. Görev sürekliliği bu dar ölçüyle daha açık görülüyor.[1]
El País’in olayları bilen kaynakları, İspanyol gemilerinin konuşlandırılması ve Savunma Bakanlığı’nın üst düzey girişimlerinden sonra girişlerin sona erdiğini anlattı. Kaynakların aktarımı, kuvvetin görünür kılınmasıyla temasın birlikte yürüdüğü bir sıra veriyor. Her bir aracın sonucu ne kadar belirlediğini ayrı ayrı ölçmüyor. Gemilerin varlığına caydırıcı bir işlev atfetmek makul; fakat gerilimin çözülmesini yalnızca bu varlığa bağlamak, aynı süreçteki görüşmelerin etkisini küçümser. Haber iki aracın birlikte kullanıldığını destekliyor.[1]
Yakın temasın riski
Gemiler arasındaki çarpışma tehlikesi, bu görevin ağırlığını artırıyor. Habere göre bir İspanyol ve bir Fas devriye gemisi çarpışmaya yaklaştı. Yakın temas, kararlılığın gösterilmesiyle yanlış hesap tehlikesini bir arada taşır. Üstelik İspanya’nın karasuları saydığı alanı Fas aynı biçimde tanımıyor. Denizdeki görevin sınırı iki taraf için aynı siyasi anlamı taşımadığında, devriye komutanlarının hareketleri daha kolay farklı okunur. Kuvvetin devamlılığı kadar temasın açık tutulması da bu yüzden değerli.[1]
Fas gemilerinin neden bu rotayı izlediği konusunda kesin bir hüküm kurmuyorum. El País’in kaynakları, deniz hareketleriyle aynı tarihlerdeki göçmen geçişleri arasında eşgüdüm olup olmadığına dair tahminde bulunmayı reddetti. Bir askerî baskı girişimi olasılığı kadar, sınır anlaşmazlığının farklı uygulamalara yol açması da değerlendirilmelidir. Sivil geçişleri gemi karşılaşmasından türetilmiş bir niyetin kanıtı saymak, henüz kurulmamış bir bağı kesinleştirir. Devriyenin görevini bu varsayımla genişletmek için yeterli dayanak yok.[1]
Benim Ceuta’dan çıkardığım ölçü dar: arızalanan geminin yerine yenisini koyabilmek, personeli aktarabilmek ve gerilim sırasında görüşme kanalını koruyabilmek. Haberde devriyenin sürmesini sağlayan değişim açık; sonucu yalnızca silahlı varlığın yarattığını söylemek içinse aynı açıklık yok. İspanyol donanmasının bu görevdeki kapasitesini, yedek geminin fiilen kullanıldığı noktadan değerlendirmek daha sağlam. Böyle bir okuma, sivillerin güvenliğini ve çarpışma riskini hesaba katarak, görünür kuvvetin neyi taşıyabildiğini sınırlarıyla birlikte tartar.[1]