Gerçekte neyin kapsandığı

Yedi kuruluşluk listeye bakıldığında ortaya kendi başına bir tedarik zinciri çıkıyor. Applied DNA Sciences, elyaf kökeni için moleküler işaretleme yapıyor. Verite Group ve Responsible Business Alliance işgücü denetimi alanında çalışıyor. Human Rights in China bir savunuculuk kuruluşu. Stratum Reservoir ile Altana Technologies çözümleme tarafında duruyor. Ayrı bir kararla adlandırılan Compliance Testing ise bir laboratuvar. Ticaret Bakanlığı, bir malın nereden geldiğini belgeleyen şirketleri kısıtladı ve malların kendisine dokunmadı.[1]

Önlemin kendisi, bu yedi kuruluşla ticari ve kurumsal ilişki kurulmasının Çin genelinde yasaklanması. Bir laboratuvar ya da bir denetim şirketi için bu, çıkışa yakın bir şey: herhangi bir şeyi belgelemek için gereken numuneler, fabrika erişimi ve yerel karşı taraflar, artık geçemeyeceği çizginin öbür tarafında.[1]

Tetikleyici ve gecikme

Kararlar, ABD'nin 43 şirketi Uygur Zorla Çalıştırmayı Önleme Yasası listesine eklemesinden bir hafta bile geçmeden geldi; söz konusu adım, ürünlerin zorla çalıştırmayla üretildiği varsayımıyla ithalatını engelliyor. Bu yasa aksi kanıtlanabilir bir karine üzerinden işliyor; yani ithalatçı, malı ancak izlenebilirlik kanıtı sunarak gümrükten geçiriyor ve bu kanıt, yedi kuruluşun sattığı ürünün ta kendisi. Pekin, Amerikan adımının uluslararası hukuku çiğnediğini, egemenliğine, güvenliğine ve kalkınma çıkarlarına zarar verdiğini bildirdi.[1]

Bu kadar yakın bir zamanlama genellikle yanıtın önceden hazırlandığı anlamına gelir ve tartmaya değer ikinci bir okuma var: fark edilecek ve geri çekilecek ölçüde tasarlanmış bir önlem, pazarlık mevsiminin bilinen aracıdır. Her iki durumda da yük aynı yere biniyor. Amerikalı ithalatçı burada tedarikçisini koruyor, buna karşılık o tedarikçiyi elinde tutmak için kullandığı kanıt piyasasının bir bölümünü yitiriyor.[1]

Yükü kim üstleniyor

1989'da kurulan Human Rights in China, listelemeyi ticaretin zorla çalıştırmadan arınmış kalması için çalışan kuruluşlara yönelik açık bir misilleme olarak niteledi ve bunu bir onur nişanı saydığını söyledi. Bir savunuculuk kuruluşu bu yanıtı verebilir, çünkü koruması gereken bir Çin geliri yok. Bir test laboratuvarı ise farklı ve sessizce yanıt verir; uygulamaya ilişkin asıl soru da bu yüzden, geriye kalan denetçilerin Çin işlerini yeniden fiyatlayıp fiyatlamayacağı ya da bırakıp bırakmayacağıdır. İzlenecek sapak yükten çok belgelendirmeden geçiyor: aynı ithalatçılar malı gümrükten geçirmeyi sürdürüyorsa, evrakı bir başkası düzenliyordur; dürüst bir sonraki soru da kimin ve hangi ölçütle düzenlediğidir.[1]