Kuyudaki yön ile varil sayısı
Dallas Fed’in üçüncü çeyrek anketinde petrol üretimi endeksi 15,0’ten 20,7’ye çıktı. Doğal gaz üretimi endeksi de 3,7’den 14,8’e yükseldi. Bu, Teksas, kuzey Louisiana ve güney New Mexico’daki katılımcılar arasında üretim artışı bildirenlerin ağırlığının büyüdüğünü söylüyor. 125 şirketin yanıtı, ABD’nin kaç varil daha ürettiğini söylemiyor. Petrolün kuyudan depoya uzanan yolunda yön değişimi ile teslim edilen miktar ayrı ölçülerdir.[1]
Petrol sahası hizmetlerinde ekipman kullanım endeksi 31,9’dan 41,9’a yükseldi. Bu hareket, üretim artışı bildirimleriyle tutarlı: daha yoğun faaliyet ekipman talebini de artırabilir. Yine de üretimdeki artışın büyüklüğü hizmet şirketlerinin kullanım endeksinden hesaplanamaz. İşleyen makinenin kuyudaki verimi, kullanım süresi ve tamamlanan kuyuların niteliği önem taşır. Anket bunların toplam varil etkisini vermiyor.[1]
Teslim süresi arzın takvimidir
Tüm şirketlerde tedarikçi teslim süreleri endeksi 31,7’den 36,2’ye yükseldi; üreticilerde 43,9’a ulaştı. Hizmet şirketlerinin girdi gideri endeksi 60,4 ile yüksek kaldı. Bu tablo, daha hareketli bir sahanın aynı zamanda ekipman ve malzeme bekleyebileceğini gösteriyor. Gecikme endeksi teslim edilmeyen varil sayısı değildir. Ancak kuyunun tamamlanması ve akışa bağlanması için gereken parçalar geç geliyorsa üretim niyeti ile piyasaya ulaşan petrol arasındaki zaman açılır.[1]
Katılımcıların yıl sonu West Texas Intermediate (WTI) petrol fiyatı beklentisi ortalama varil başına 88 dolar oldu; yanıtlar 70 dolar ile 126 dolar arasında dağıldı. Bu geniş aralık, şirketlerin gelecek fiyat konusunda uzlaşmadığını gösteriyor. Fiziksel dengeyi anlamak için sonraki üretim hacimleri, depolara girişler ve teslim sürelerinin birlikte izlenmesi daha açıklayıcı olur. Talebin zayıflaması da fiyatı etkileyebilir; sahadaki faaliyet tek başına piyasanın yönünü belirlemez.[1]