İki program, tek gereksinim

Güney Kore'nin Savunma Tedarik Programı İdaresi DAPA, salı günkü toplantısında iki yenileme programını onayladı. Birincisi K2 ana muharebe tankı için 3,43 trilyon won, yani 2,43 milyar dolar. İkincisi Haeseong-II uzun menzilli gemisavar füzesi için 1,63 trilyon won. Aynı gün, aynı masada, iki ayrı kuvvet için iki karar.[1]

Tankın paketinin içeriği, gereksinimi yazan tehdidi ele veriyor. DAPA'nın onayladığı etkin koruma sistemi, tanksavar füzelerini ve insansız hava araçlarını önlemek için konuluyor. Yanına insansız hava araçlarına ve el yapımı patlayıcılara karşı bir karıştırıcı ekleniyor. Üçüncü kalem, mürettebatın zırhın içinden nişan alıp ateş etmesini sağlayan uzaktan kumandalı silah istasyonu. Üçü de aynı soruyu yanıtlıyor: ucuz ve çok sayıda üretilebilen hassas mühimmat karşısında zırhlı bir aracın hayatta kalması. Denizdeki karar da benzer bir yöne bakıyor; Haeseong-II'nin menzilini daha güçlü bir turbofan motorla iki katına çıkarmak, gemiyi hedefe yaklaşmak zorunda bırakmayan bir çözüm. Kabiliyet niyetten daha dürüsttür: iki program birlikte, mesafe satın alan bir savunma tercihini gösteriyor. Bunun tek açıklaması tehdit okuması olmayabilir; sanayi kapasitesi, ihracat pazarındaki rekabet ve birikmiş yenileme takvimi de aynı kalemleri öne çıkarabilir.[1]

Takvimin ölçtüğü şey

Onayın tarihleri, kararın kendisinden daha çok şey söylüyor. K2 programı 2028'de başlıyor ve 2046'ya kadar sürüyor; yenilenen tankların hizmete girmesi 2033'te bekleniyor. Haeseong-II tarafında geliştirmenin 2033'te tamamlanması, seri üretimin 2034'te başlaması planlanıyor. Füzelerin yerleştirileceği yeni nesil KDDX muhripleri de aynı yıllarda hizmete giriyor.[1]

Bu köşede Japonya'nın savunma belgesini değerlendirirken, insansız sistemlere verilen önceliğin bugünkü bir kabiliyet yerine bir takvim olduğunu, üretici seçimi ve miktar açıklanana kadar caydırıcılığa katkısının ölçülemeyeceğini yazmıştım. DAPA'nın kararı o eşiğin ötesinde duruyor: bütçe belli, kalem belli, tarih belli. Ölçülecek şey de değişiyor. Artık soru, programın var olup olmadığı yerine, belirlenen tasarımın kendisinden yedi yıl sonra karşılaşacağı insansız hava aracına hâlâ yanıt verip vermeyeceği. Bir etkin koruma sistemi bugünkü tanksavar füzesine göre ayarlanır; sürü hâlinde gelen, ucuzlayan ve yukarıdan inen mühimmat ise 2033'e kadar kendi eğrisinde ilerler. Tasarım şimdi sabitleniyor, tehdit sabitlenmiyor.[1], [2]

Arada kalan yıllar

Bu okumanın sınanabilir bir ucu var. İnsansız hava aracı gerçekten gereksinimi yazan tehditse, hizmetteki K2 tankları için 2033'ü beklemeyen bir ara çözüm gelmelidir. Gözlenecek işaret açık: DAPA'nın önümüzdeki on iki ay içinde, halihazırda kuvvette bulunan tanklara yönelik ayrı bir karıştırıcı veya koruma paketi kararı açıklaması. Böyle bir karar çıkmazsa, bugünkü tehdide verilen yanıtın 2033'e ertelendiğini kabul etmek gerekir.[1]

Bugün ölçülebilir olan, sahadaki mevcut donanımdır. DAPA'nın onayladığı bütçe bir niyeti gösterir, teslim tarihi ise o niyetin ne zaman kuvvete dönüşeceğini. Aradaki yıllar, Güney Kore'nin zırhlı birliklerinin şimdiki koruma seviyesiyle idare edeceği yıllardır. Caydırıcılık, karşı tarafın bugün gözleyebildiği şeyle çalışır; 2046'ya uzanan bir program ömrü, karşı tarafın bu yıl gördüğü K2 tankı hakkında hiçbir şey söylemez.[1]