Boşalan koltuğun sebebi
İşçi Partisi adayı Bev Craig, 31 Temmuz'da açıklanan sonuçla Büyük Manchester belediye başkanı seçildi. Ara seçim, Andy Burnham'ın haziranda Makerfield milletvekilliğini kazanması ve ardından parti liderliğine ve başbakanlığa geçmesiyle boşalan koltuk için yapıldı. İlk turda Craig 251.449 oyla yüzde 47,15, Reform UK adayı Sian Astley 111.928 oyla yüzde 20,99 aldı; hiçbir aday çoğunluğu sağlayamadığı için ikinci tercihler sayıldı ve Craig 309.525, Astley 157.178 oya ulaştı.[1]
Bu haftaki boşalmanın sebebi, makamın ulusal liderliğe giden bir basamak olarak işleyebilmesiydi. Bir kurumun niteliği çoğu zaman sahiplerinin onu nasıl kullandığında görünür; bölgesel yürütmenin bu kez oynadığı rol, kendi bölgesindeki yetkilerinden çok Westminster'a açılan kapı oldu.[1]
İki seçim arasındaki fark
Karşılaştırma için elimizde bir önceki veri noktası var. Katılım bu seçimde yüzde 25 oldu; Mayıs 2024 seçiminde yüzde 32'ydi. Aynı dönemde Reform UK'in oyu 2024'teki 50.000 düzeyinden 157.000'in üzerine çıktı. İşçi Partisi koltuğu korudu; korunan zeminin bileşimi ise değişti.[1]
Buradaki en açık benzemezliği kaydetmek gerekir. Temmuz sonunda yapılan tek koltuklu bir ara seçim ile mayıs ayında planlı biçimde yapılan bir seçim aynı sandık sayılmaz; mevsim, tek yarışın olması ve kampanya süresi katılımı kendi başına aşağı çeker. Yedi puanlık farkın ne kadarının siyasi ilgisizlikten, ne kadarının takvimden geldiğini bu iki oran söylemiyor.[1]
Bir sonraki dönüş
Asıl soru, ikinci tercihlere kalan bir yarışın istisna mı yoksa yeni normal mi olduğu. Craig'in ilk turda yüzde 47,15'te kalması, bölgesel yürütmenin tek bir partiye rahatça yazılmadığı anlamına geliyor. Aynı bölgede yapılacak bir sonraki planlı seçim de ikinci tercihlere kalırsa, makamın koalisyonla kazanıldığı bir döneme girilmiş olur.[1]