Gölgenin içindeki geometri
Plüton bir yıldızın önünden geçerken yıldız ışığı bir anda kesilmiyor; ince atmosferde kırılarak aşama aşama sönüyor. Bu ışık eğrisi, yoğunluğun yükseklikle nasıl değiştiğini taşıyor. Amanda Sickafoose'un ekibi Ağustos 2017 ile Temmuz 2023 arasında on örtülmeyi bir araya getirdi. Dördü gölgeyi aynı anda birden fazla noktadan kesen çok noktalı gözlemlerdi, altısı tek noktadan geldi. Ayrım önemli: tek ışık eğrisi gölgenin merkezini ve boyutunu birbirine karıştırabilirken çok noktalı olay aynı atmosfer katmanını farklı doğrultulardan sınar. Dizinin en dar sonucu, 2015'teki New Horizons geçişinden yaklaşık 2021'e kadar süren basınç düzlüğünün sonrasında aşağı yönlü bir hareket başlamış olması.[1]
Düşüş tek bir sayı değil. 2015-2021 dönemi 2022 ile karşılaştırıldığında, 1275 kilometrede pus dışarıda bırakılarak hesaplanan basınç yüzde 7 azaldı; hata payı yüzde 6. 1215 kilometrede pus hesaba katıldığında azalma yüzde 16, hata payı yüzde 2 oldu. İlk tahminin belirsizliği neredeyse değişimin kendisi kadar geniş, ikincisi daha sıkı. Bu fark, alt katmanlarda pusun ışık eğrisine daha fazla katkı vermesiyle uyumlu. Yine de iki değer aynı olayların ve eğrinin aynı parçalarının bire bir ölçümü değil. Örnekleme bileşimi de aradaki açıklığın bir bölümünü üretebilir. Bu nedenle yükseklik, burada yalnızca koordinat değil, sonucun hangi fiziksel bileşeni içerdiğini belirleyen bir seçimdir.[1]
Bir aralığın seçemediği gelecek
Plüton'un azot ağırlıklı atmosferi, yüzey buzlarıyla buhar basıncı dengesinde. Basık yörünge ile yüksek eksen eğikliği bir Plüton yılı boyunca güneş ışınımını büyük ölçüde değiştiriyor; yüzeyin ısınması ve soğuması atmosferdeki gaz miktarını da oynatıyor. Bu yüzden birkaç yıllık gerileme iki ayrı uçucu madde taşınımı öngörüsünü tek başına ayıramaz. Bir model ailesi önümüzdeki on yıllarda atmosferin çökmesini, diğeri atmosferin kalmasını bekliyor. Yeni dizi, bu iki gelecekten birini doğrulamıyor. Sağladığı şey daha değerlendirilebilir bir sınır: düşüş gerçekten başladıysa hangi hızlarda ilerleyebileceği ve bu hızın alt atmosferde pusla birlikte nasıl göründüğü.[1]
İzlenecek bir sonraki sayı, tek başına yeni basınç ortalaması değil. 2017-2023 boyunca üst atmosferin yapısı tutarlı kalırken alt atmosferdeki ışık eğrisinin eğimi değişti; bu değişim bir yıl ya da daha kısa sürede çöken pus parçacıklarıyla uyumlu. Bir eğrideki sivri çıkıntılar da aralıklı yüzerlik dalgalarına işaret etti. Yazarların ihtiyatı yerinde: yakın dönem basınç değişimini doğrulamak için daha fazla veri gerekiyor. 2028 sonuna kadar yayımlanacak çok noktalı örtülmeler 1215 kilometredeki basıncı 2015-2021 düzlüğünün altında tutarsa gerileme daha sağlam bir diziye dönüşür. Bunun için hem çok noktalı olay sayısını hem de aynı yükseklikteki değerin düzlüğe göre konumunu birlikte izlemek gerekiyor.[1]