Aşağı olmama karşılığında alınan sonuç
Opti-DOR, Güney Afrika'daki iki merkezde daha önce antiretroviral tedavi almamış 600 yetişkini iki rejime rastgele ayırdı. Doravirin, lamivudin ve tenofovir disoproksil fumarat alan 299 kişinin 266'sında; dolutegravir, emtrisitabin ve tenofovir alafenamid alan 301 kişinin 273'ünde 48. haftada HIV RNA düzeyi mililitrede 50 kopyanın altındaydı. Kollar arasındaki fark 1,7 puandı ve yüzde 95 güven aralığı -6,6 ile 3,1 arasında kaldı. Önceden belirlenen aşağı olmama sınırı -10 puandı; dolayısıyla birincil sonlanım karşılandı. Bu tasarım doravirin rejiminin üstün olduğunu söylemiyor. Yalnızca virüs baskılamasında kabul edilen paydan daha fazla geride kalmadığını gösteriyor.[1]
Karşılığında görülen kazanç kilo artışındaydı. Bir yıldaki ortanca artış doravirin kolunda 3,0, dolutegravir kolunda 5,0 kilogramdı; -2,0 kilogramlık farkın güven aralığı -3,0 ile -1,0 arasında ve P değeri 0,001'in altındaydı. Bu, iki farklı etkin ilacın yalın karşılaştırması değil; kollar tenofovirin farklı biçimlerini de içeriyor. Yine de denemenin klinik sorusu somut: integraz inhibitörü ve tenofovir alafenamid içeren rejimlerle kilo artışı yaşayan kişiler için virüs baskılamasını koruyan daha hafif bir seçenek bulunabilir mi? Bir yıllık iki kilogramlık ortanca fark herkeste aynı yararı anlatmaz, fakat kardiyometabolik komplikasyon riski yüksek bir kişi için ilaç seçimine girebilecek büyüklüktedir.[1]
Takasın öbür yüzü
Kemik mineral yoğunluğu aynı yönde gitmedi. Kalçada azalma doravirin kolunda yüzde 2,1, karşı kolda yüzde 0,5; omurgada yüzde 3,2'ye karşı yüzde 1,3 oldu ve iki karşılaştırmada da P değeri 0,001'in altındaydı. En güçlü aday, doravirin kolundaki eski tenofovir disoproksil fumarat biçimi; tenofovir alafenamid birçok rejimde daha elverişli kemik ve böbrek profili nedeniyle onun yerini almıştı. Ancak bu deneme bileşenleri tek tek ayırmadığı için kaybı yalnızca bir ilaca yükleyemez. Daha az kilo alımının kemiğe binen yükü ve ölçülen yoğunluğu değiştirmesi de farkın bir bölümüne katkıda bulunabilir. Sonuç, kilo başlığının yanına aynı büyüklükte bir kemik sorusu koyuyor.[1]
Bu takasın uygulanabileceği nüfus da dar. Katılımcılar yetişkin, daha önce tedavi almamış ve yalnızca 48 hafta izlenmişti. Başka bir rejimde virüs baskılaması sağlanmış kişiler, çocuklar, gebeler ve bir yıldan sonraki dayanıklılık bu sonuçta yok. Araştırmacılar bu nedenle doravirini dolutegravirin genel yerine değil, kilo artışının komplikasyon yaratma olasılığı yüksek kişiler için bir seçenek olarak konumluyor. Üstelik sıkı tedavi uyumu gerekiyor; dozların aksaması direnç riskini artırabilir. 96. hafta kemik yoğunluğu eğrileri arasındaki fark sabitlenirse kilo avantajı daha güvenli bir takasa dönüşür. Fark açılmayı sürdürürse kırık riski taşıyan kişilerde daha az kilo artışı, daha iyi bir toplam sonuç anlamına gelmeyebilir.[1]