Hangi işi makineye bırakıyor?
Cocomelon’un yapımcısı Moonbug Entertainment, animatörlerinden yapay zekâ araçlarını üretimde denemelerini istedi. Şirketin kılavuzu fikir geliştirme, senaryo taslağı yazma, öykü panosu hazırlama, tasarım ve canlandırmada kullanıma alan açıyor. Ağaç, mobilya ve doku gibi genel öğeler üretilebiliyor; insan çizimi iki boyutlu bir karakterden üç boyutlu dönüş görselleri de çıkarılabiliyor.[1]
Sınır, yaratıcı çekirdeğin çevresine çizilmiş. Yeni karakterleri, ana olay örgüsünü ve şarkı sözlerini sıfırdan üretmek yasak; istemden çıkan bir tasarım doğrudan yapıma giremiyor. Her varlığın bir sanatçı tarafından yeniden işlenmesi gerekiyor. Seslendirme başarımını değiştirmek de hukuk biriminin onayına bağlı.[1]
Bu görev haritası sanatçıya gerçek bir karar alanı bırakabilir. Yapay zekâ genel bir ağacı hızla üretirken karakterin kişiliği, öykünün yönü ve son görsel seçim insanda kalıyor. Taslaklar çoğaldıkça sanatçının işi üretmekten çok ayıklama, düzeltme ve uygunluk denetimine de kayabilir. Bu ek emeğin süresi ve iş çizelgesindeki yeri henüz belli değil.[1]
İnsan emeği kime değer yazıyor?
Moonbug’ın gerekçesi telif hakkını doğrudan işin içine sokuyor: Şirket, yalnızca insanın yarattığı şeye sahip olabileceğini belirtiyor. Böylece sanatçının eli üç ayrı iş görüyor; yaratıcı katkı sağlıyor, yapay zekâ çıktısını kullanılabilir hâle getiriyor ve şirketin sahiplik savını güçlendiriyor. İnsan katkısı aynı zamanda varlığın ticari değer zincirine girmesini sağlayan koşula dönüşüyor.[1]
Denetim izi de çalışanların üstünde kuruluyor. Ekipler araçları önce genel deneme varlıklarıyla sınamak zorunda; Moonbug yapımlarında kullanım hukuk onayından sonra başlıyor. Kullanılan bütün yapay zekâ çıktıları ile bunları üreten istemler saklanıyor. Bu düzen, telif ve biçem riskini azaltabilir; aynı zamanda deneme, belgeleme ve son düzeltmenin giderini sanatçının çalışma saatlerine yazabilir.[1]
Şirket sözcüsüne göre bugün bölümlerde üretken yapay zekâ kullanılmıyor; bu politika henüz hız, kadro ya da çıktı artışı hakkında bir ölçüm sunmuyor. Kullanım başladığında ilk anlamlı hesap tutulabilir: sanatçıların üretim, inceleme ve yeniden işleme için harcadığı saatler; yapımlarda adı geçen çalışanların sayısı; hukuk incelemesinden geri dönen varlıkların oranı. İnsan eli telif değerini güvenceye alıyorsa bu katkının süre, karar yetkisi ve yapım kredisinde görünmesi gerekir.[1]