Kamışın çıkışı, tahılın girişi
Hindistan’ın kamuya ait akaryakıt şirketleri Indian Oil, Bharat Petroleum ve Hindustan Petroleum’un 11 milyar litrelik etanol ihalesinde kamışın yolu kesiliyor. Kasımda başlayan tedarik yılı için şeker kamışı suyu, şeker şurubu ve B-ağır melastan yapılan etanol kabul edilmiyor. Mısır, kırık pirinç ve kamu tahıl kurumu Food Corporation of India’nın fazla pirinciyle üretilen etanol ise ihaleye girebiliyor. Böylece aynı yakıt için teklif verebilen hammaddelerin sınırı değişiyor. Fiziksel zincirin düğümü, kamışın hangi ürüne dönüştürüldüğü: şeker olarak piyasaya mı çıkıyor, etanol olarak yakıta mı karışıyor?[1]
Bu tercihin arkasında Hindistan’ın Maharashtra ve Karnataka eyaletlerindeki az yağışın şeker üretimi üzerinde yarattığı kaygı var. Hükümet, yüksek iç fiyatları düşürmek için şekeri gıda tarafında tutmaya çalışıyor. Etanol talebine açılan bir kanalı kapatmak, şekerin kullanım seçeneklerinden birini daraltıyor. Buna karşılık kamışın tarladan çıkan miktarı hâlâ hasada bağlı. Yağışın üretimi baskılama riski ile mevcut kamışın etanole ayrılması, şeker arzını farklı noktalarda etkiliyor. İhale ikinci noktaya müdahale ediyor; tarladaki olası üretim kaybını telafi eden yeni bir mahsul açıklamıyor.[1]
Tahılın alım hesabı
Yakıt tarafında talep edilen hacim 11 milyar litre. Bu, teklif çağrısının büyüklüğü; teslim edilen etanol miktarı değil. Üreticiye açılan tahıl yolu da daha düşük bir alım fiyatıyla geliyor. Mısır etanolünün litre başına teşviki 5,79 rupiden 2,79 rupiye, alım fiyatı 71,86 rupiden 68,86 rupiye indi. Kamış kaynaklarının dışarıda bırakılması tahıl kullanan üreticilere ihalede alan açarken, düşen alım fiyatı onların gelir hesabını daraltıyor. Kararın iki ayağı aynı anda işliyor: hangi hammaddeyle teklif verildiği ve ürünün hangi fiyatla alındığı.[1]
Tahıla yönelmenin üretici için ne kadar elverişli olduğu, mısır ve pirincin alım gideri ile etanole dönüşüm verimine bağlı. Bol ve ucuz tahıl, düşük etanol alım fiyatının etkisini hafifletebilir; aynı hacmi talep eden bir ihale kendi başına bu girdileri sağlamıyor. Şeker tüketicisinin ve yakıt tedarikçisinin çıkarları burada ayrışıyor. İlki kamışın şeker üretiminde kalmasından yarar beklerken, ikincisi izin verilen tahıldan uygun koşullarda etanol bulmak zorunda. Kararın somut sonucu hammadde kapısının değişmesi. Tedarikin gücü, bu kapıdan kabul edilen teklifler ve yapılan teslimatlarla ölçülüyor.[1]