398 oy ile bir görev paketi arasındaki mesafe

Mısır Meclisi, Sisi’ye Suudi Arabistan’ı savunmak üzere önlem alma yetkisi verdi. Anayasanın yurt dışı muharebe görevi için koyduğu eşik, 596 sandalyenin üçte ikisi: 398 oy. Meclis çoğunluğun sağlandığını açıkladı; kesin döküm yayımlamadı. Sisi daha önce Suudi talebini şart koşmuştu. Böyle bir talep henüz duyurulmadı. Kahire hukuki engeli kaldırdı. Hangi kuvvetin hangi göreve gittiğini açıklamadı.[1]

Bu ayrım, Suudi sivillerin korunması ve Mısırlı personelin taşıdığı risk açısından belirleyici. Kara birliği, hava savunması ve deniz görevi aynı askerî taahhüt değil. Korudukları alan, ihtiyaç duydukları destek ve çatışmaya temas biçimleri farklı. Ulusal Savunma Konseyi de desteğin büyüklüğünü, biçimini ve süresini belirtmedi. Bu yüzden yetkiyi kullanılabilir muharip güç hesabına doğrudan eklemek yanıltıcı. Açıklanan şey bir seçenek; sürdürülen bir görev değil.[1]

Belirsizlik mutlaka kararsızlık demek değil. Sisi, Riyad’a güvence verirken sevk kararını elinde tutuyor olabilir. Alternatif açıklama daha basit: görev henüz iki ülke arasında tanımlanmamış olabilir. İki ihtimal de aynı sınırı koruyor. Meclis kararı tek başına ne saldırı hazırlığının ne de caydırıcılığın işe yaradığının kanıtı. Karşı tarafın hesabını değiştiren şey, yetkinin varlığı kadar hangi koşulda hangi kuvvetin devreye girdiğidir.[1]

Savunma sözü, genişleyen savaş

Meclisin açıkladığı amaç Suudi topraklarını, egemenliğini ve kutsal mekânlarını dış saldırılardan korumak. Husilerin yönettiği meclisin başkanı Yahya er-Rai ise Mısırlı mevkidaşına müdahalenin Mısır’ın güvenliği için tehlike yarattığını yazdı. Bu, Husi tarafının uyarısı. Mısır’a yönelik gerçekleştirilmiş bir saldırının veya belirli bir karşılık kapasitesinin bağımsız teyidi değil. Yine de savunma diye tanımlanan görevin karşı tarafta nasıl sunulduğunu gösteriyor.[1]

Kahire’nin önündeki yük yalnız sevk anı değil. Mısır Sosyal Demokrat Partisi ekonomik maliyet ve bölgesel tırmanma riski nedeniyle çekimser kalma çağrısı yaptı. Suudi Arabistan Mısır’ın önemli mali destekçilerinden; Kızıldeniz’deki saldırılar Süveyş gelirlerini de aşındırdı. Bu çıkarlar destek için gerekçe sunuyor. Ancak mali bağ, görev süresini ve personelin maruz kaldığı riski kendi başına sınırlamıyor. Savunma desteğinin sınırı, desteğin gerekçesinden ayrı tanımlanmalı.[1]

Kararın askerî değeri bu sınırda yatıyor. Suudi topraklarını koruma taahhüdü, Yemen’deki savaşın bütün hedeflerini üstlenmekle eş tutulamaz. Görevin yeri, kapsamı ve süresi açık olduğunda personelin neyi savunduğu da anlaşılır. Şimdilik bu ayrıntılar açıklanmış değil. Mısır’ın kazandığı esneklik gerçek; ona yüklenen sınırsız kuvvet taahhüdü ise henüz açıklanmış bir karar değil. Caydırıcılık değerlendirmesi bu farkı korumalı.[1]