Pituffik’ten başlayan genişleme
Grönland parlamentosundaki 16 kabul oyu, ABD’nin adadaki askerî varlığını büyütmesi için bir eşiği daha geçti. Karşı oy çıkmadı; 7 milletvekili çekimser kaldı. Anlaşma, Pituffik Uzay Üssü’ndeki faaliyetlerin modernleştirilmesine ve genişletilmesine, ayrıca yeni üslere yol açıyor. Askerî açıdan elde edilen ilk kazanım, gelecekteki faaliyetler için daha geniş bir hareket alanı. Sahadaki kuvvet artışı ise bu iznin ardından gelecek ayrı karar ve uygulamalara bağlı.[1]
Pituffik, genişlemenin somut başlangıç noktası. Mevcut bir tesisin faaliyetlerini artırmak ile yeni üsler kurmak, farklı yükler getirir. Benim ölçümüm şu: genişleme kararı, hangi görevin nerede ve ne kadar süreyle sürdürülebileceğini açıklığa kavuşturduğu ölçüde askerî ağırlık kazanır. Yeni bir üs seçeneği, konuşlandırma için alan açar. O alanın düzenli çalışan bir kabiliyete dönüşmesi ise personel, bakım ve ikmal gerektirir. Anlaşmanın sağladığı hareket serbestisini değerlendirirken bu devamlılık yükünü de hesaba katmak gerekir.[1]
Bu aşamada genişlemeyi bir saldırı hazırlığının göstergesi saymak için dayanak yok. Anlaşmanın açıklanan amacı Arktik bölgesinde ve Kuzey Atlantik’te güvenliği güçlendirmek. Mevcut üssün geliştirilmesi, savunma görevlerinin devamlılığına veya müttefiklere güvence verilmesine de hizmet edebilir. Aynı izin çerçevesinden farklı kuvvet yapıları çıkabilir. Bu nedenle üs sayısından önce görevin sınırına bakıyorum: korunan alan, genişleyen faaliyet ve o faaliyetin sürekli kaynak ihtiyacı nedir?[1]
Sürekliliğin yükü
Anlaşma Grönland’ı Danimarka egemenliği altında tutuyor. Ada ileride bağımsızlığı seçerse de geçerli kalacak. Askerî planlama açısından bu süreklilik hükmü önemli: siyasi statü değişikliği ihtimali ile faaliyet çerçevesinin devamı birlikte ele alınmış. Bu, taraflara uzun vadeli planlama için bir dayanak sunabilir. Yine de hukuki süreklilik, yerel siyasi desteğin hep aynı kalacağını garanti etmez; 7 çekimser oy, onayı adadaki bütün milletvekillerinin aynı tutumu aldığı bir karar gibi okumayı engelliyor.[1]
Yürürlüğe giriş için Danimarka ile Grönland’ın gerekli parlamento süreçlerinin tamamlanması gerekiyor. Danimarka’da görüşme bu ay yapılacak; ABD Senatosu’nun ayrıca onayı gerekmiyor. Bu sıra, askerî genişlemenin takvimini de bağlıyor. Grönland’daki oylamayı tamamlanmış konuşlandırma gibi okumak, planlama ile sahadaki sonucu birbirine karıştırır. Buradaki somut gelişme, tarafların üs ve faaliyet seçeneklerini genişleten anlaşmanın bir parlamento aşamasını daha tamamlaması.[1]
Genişlemeyi değerlendirirken Pituffik’te hangi faaliyetlerin değiştiğine ve yeni üs seçeneklerinin hangi görevlerle doldurulduğuna bakıyorum. İznin kapsamı geniş; askerî değeri uygulamanın niteliğine bağlı. Daha fazla yerleşim, görevleri dağıtma olanağı sunabilir; aynı zamanda daha fazla tesisin sürdürülmesini gerektirebilir. Grönland’daki kararın güvenlik bakımından taşıdığı ağırlık, bu seçimin nasıl yapılacağına bağlı. Üs açma imkânını, sürekli görev yapabilen bir kuvvete çevirmek asıl maliyet.[1]