Yedek tekne hazır olmayınca

HMS Vengeance’ın 140 kişilik mürettebatı pazar günü Faslane’e döndü. BBC’nin hesabıyla görev 217 gün sürdü. Haberde, dönüşün önceki hafta sonunda beklendiği; yerini alacak denizaltı teknik arızayı gidermek için üsse dönünce geciktiği aktarılıyor. Nükleer caydırıcılığın sürekliliğini bu kez görevi bitmesi beklenen tekne ve personeli taşıdı. Bir denizaltının devriyeyi sürdürmesi, diğerinin zamanında göreve hazır olmasına bağlı.[1]

Birleşik Krallık’ın Vanguard sınıfında 4 denizaltısı var. BBC’ye göre HMS Victorious, 2023’te başlayan 560 milyon sterlinlik derin bakımda. Vanguard’ın önceki büyük bakımı ise 7 yıl sürmüş ve tekne 2022’de hizmete dönmüştü. Bu tablo, envanter sayısının neden tek başına nöbet değişimini açıklamadığını gösteriyor. Bakımdaki bir tekne, o anda denizdekinin görevini devralamıyor. Kullanılabilir tekneler arasında da teknik arıza devir takvimini değiştirebiliyor.[1]

Gecikmenin insan maliyeti

BBC, eskiden yaklaşık 3 ay süren devriyelerin bakım ve onarım eksikleriyle 6 ayı aştığını bildiriyor. Savunma Bakanı Wes Streeting de personelden öngörülenden uzun hizmet istendiğini kabul etti. Benim çıkardığım sonuç, bakım takvimindeki sıkışmanın personelin denizde geçirdiği zamana taşınması. Uzun devriye tek başına bütün filonun durumunu ölçmez; görev planlaması da süreyi etkileyebilir. Burada bu yorumu somutlaştıran ayrıntı, yerine geçecek teknedeki arızanın dönüşü geciktirmesi.[1]

1969’dan beri en az bir balistik füze denizaltısını sürekli denizde tutan bu düzenin taşıdığı vaat, misilleme kabiliyetinin korunması. Vengeance’ın dönüşü, rakibin kararının değiştiğini veya caydırıcılığın başarılı olduğunu göstermiyor. Gösterdiği daha dar ve insanlar açısından ağır bir iş: nöbetin kesilmemesi için 140 kişilik mürettebatın uzun süre görevde kalması. Hazırlığın somut ölçülerinden biri, o mürettebatı zamanında eve getirebilen hazır bir başka tekne.[1]