İade olmadan kalan kazanç
Carrier’ın 1,091 milyar dolarlık düzeltilmiş faaliyet kârında yaklaşık 130 milyon dolarlık gümrük vergisi iadesi var. Benim için çeyreğin en açıklayıcı ayrıntısı bu: düzeltilmiş ölçüye geçmek, kazancın bütün bileşenlerini tekrarlanabilir hale getirmiyor. Önceki yılın 823 milyon dolarlık düzeltilmiş faaliyet kârıyla karşılaştırma yaparken, müşterilere satılan iklimlendirme sistemlerinin katkısı ile geçmiş verginin geri alınmasını ayrı değerlendirmek gerekiyor. İkisi de ortakların ekonomik durumunu iyileştirebilir; gelecekteki kazanç için taşıdıkları bilgi farklı.[1]
Basit bir duyarlılık hesabında diğer her şeyi sabit tutup açıklanan 130 milyon doları 1,091 milyar dolardan çıkarıyorum. Bu hesap, iadenin yokluğu varsayımının basit aritmetiği. Bu çıkarma işleminin ardından kalan tutar da önceki yılın 823 milyon dolarının üzerinde. Dolayısıyla iade, artışın tamamını açıklamıyor. Hesap, işletmedeki iyileşmeyi kabul ederken iadenin gelecekte aynı tutarda yineleneceğini varsaymanın kâr tabanını nasıl yükselteceğini gösteriyor.[1]
İşletmedeki iyileşmenin görünür dayanakları da var. Satışlar yüzde 12 artarak 6,263 milyar dolara çıkarken organik büyüme yüzde 15 oldu. Şirket, düzeltilmiş marjın yüzde 14,8’den yüzde 17,4’e yükselmesini öncelikle hacim ve fiyatlamaya bağlıyor. Bu açıklama, müşterilerden gelen büyümenin iade hesabının dışında da etkili olduğuna işaret ediyor. Bununla birlikte daha yüksek girdi giderleri ve gümrük vergileri artışın bir bölümünü dengelemiş. Marjı geleceğe taşırken hem fiyatlamanın korunması hem gider baskısının seyri ayrı varsayımlar olarak kalıyor.[1]
Geçmiş sermayenin bedeli ve bugünkü nakit
Carrier’ın aynı sonuçlarında 3,1 milyar dolarlık şerefiye değer düşüklüğü de bulunuyor. Bu nakit çıkışı gerektirmeyen gider, raporlanan faaliyet sonucunun 2,273 milyar dolar zarara dönmesinde etkili. İadeyi çıkaran duyarlılık hesabım, bu geçmiş sermaye kararının ekonomik anlamını ortadan kaldırmıyor. Değer düşüklüğünün nakit çıkışı yaratmaması, daha önce satın alınan varlığa ilişkin beklentinin aşağı çekilmesini önemsiz kılmaz. Ben cari işletmenin kazanma gücüyle geçmişte bağlanan sermayenin sonucunu iki ayrı sorumluluk olarak okurum.[1]
Nakit tarafında faaliyetlerden 813 milyon dolar, serbest nakit akışı olarak 674 milyon dolar açıklandı. Temettü ve geri alımlarla ortaklara yaklaşık 600 milyon dolar döndürüldü. Bunlar çeyreğin fiili finansman kapasitesini değerlendirmeye yarayan tutarlar. Ancak faaliyet kârına giren iade faydası ile aynı dönemde tahsil edilen nakdi bire bir eşitlemiyorum. Kârın tanınması ile tahsilatın zamanı farklı olabilir. Bu nedenle düzeltilmiş kârı nakit akışıyla yan yana okumak yararlı; aralarındaki farkı yalnızca muhasebe düzeltmesinin büyüklüğüne bağlamak yetersiz kalır.[1]
Olumlu alternatif yoruma göre güçlü siparişler gelecekte daha fazla faaliyet kârı üreterek iadenin payını azaltabilir. Şirketin sipariş birikimi 8,5 milyar doların üzerinde. Bu talep göstergesi teslimatın ve nakit tahsilatının yerini tutmuyor, fakat işletmedeki büyümeyi yalnızca vergi iadesine bağlayan yorumu zayıflatıyor. Benim sonuçlardan çıkardığım ölçülü değerleme varsayımı, yinelenen kazanç tabanını hacim, fiyatlama ve giderlerle kurmak; iadeyi ayrıca değerlendirmek. İade katkısı ile satış ve marjın ayrı açıklanması, bu ayrımı görünür tutan somut bilgi.[1]