Denizaşırı görevin ağırlığı
Fransız donanmasının denizaşırı bölgelerdeki gemileri uzun mesafeler katetmek zorunda. Amiral Christophe Cluzel bu yüzden yeni korvetlerin görevde kalış süresini özellikle vurguluyor. Hava, denizaltı ve su üstü tehditlerine karşı koruma da istiyor. Benim ölçümüm buradan başlıyor: Bir geminin hangi ortaklıkla tasarlandığından önce, hangi görevi ne kadar süre sürdürebildiğine bakarım. Avrupa Devriye Korveti programındaki yeni imza bu soruya giden tasarım yolunu açıyor. Cevabın kendisi ise seçilecek donanımda ve görev gereksinimlerinde.[1]
Naval Group, Fincantieri ve Navantia ikinci aşama için konsorsiyum anlaşmasını imzaladı. Program yaklaşık 3.000 tonluk, farklı görevlere uyarlanabilen ortak bir gemi üzerinde çalışıyor. 2022’deki kavram ve fizibilite sözleşmesi 87 milyon avro tutarındaydı. İkinci aşamanın 2024’te başlaması bekleniyordu; imza iki yıl sonra geldi. Bu gecikme, ortak geliştirmenin takvim maliyetini gösteriyor. Fakat tek başına tasarımın başarısızlığını açıklamaz. Tasarımı tamamlamak ve ulusal ihtiyacı kesinleştirmek aynı satın alma sürecinin ayrı yükleridir.[1]
Fransa’nın altı Floréal sınıfı gözetleme fırkateyni 2034’e kadar hizmette tutuluyor. Yeni korvetler ise operasyonel ihtiyacı netleştirmek ve Avrupa programındaki çalışmalardan yararlanmak amacıyla ertelendi. Mevcut gemileri uzatmak, yeni tasarım için zaman sağlar. Bunun askerî karşılığı, eski gemilerin üstlendiği görevlerin o süre boyunca sürdürülmesi gereğidir. Takvimde kazanılan yılı hazır kuvvet sayısına ekleyemeyiz. İhtiyaç, görevin süresi ve korunma düzeyi birlikte tanımlandığında tedarik kararı anlam kazanır.[1]
Ortak tasarımda ulusal görev
Modüler bir platformun güçlü tarafı, farklı donanmaların aynı temel tasarımdan yararlanabilmesi. Bu ortaklık, standartlaşmayı destekleyebilir. Yine de denizaşırı görevde uzun süre kalma ihtiyacı ile yoğun tehdit altında korunma ihtiyacı, aynı gemiye farklı yükler getirir. Bana göre belirleyici tercih, bu görevlerden hangisinin tasarımı yönettiğidir. Her isteği aynı ölçüde karşılayacağı varsayılan bir korvetin açıklaması kolay, sınırlarını tartışmak zordur. Maliyeti ve görev sınırlarını açıkça tanımlamak, denizci için katalogdaki esneklikten daha değerlidir.[1]
En güçlü karşı görüş şu: Ortak platform, ulusal ihtiyaçları daha sonra uyarlamaya elverişli olduğu için Fransa’nın seçeneklerini koruyor. Katılıyorum; tasarım ortaklığı yararlı bir seçenek sunabilir. Ancak Cluzel’in sözleşmelerin henüz imzalanmadığını ve parametrelerin açık kaldığını söylemesi, filo kararının hâlâ bu ihtiyaçlarla sınandığını gösteriyor. Naval Group’un konsorsiyumda bulunmasından Fransız donanmasının belirli sayıda gemiyi belirli yapılandırmada seçtiği sonucunu çıkarmam. Sanayi katılımı, donanmanın tercihi için bir araçtır.[1]
Bu nedenle imzanın değerini, Fransa’nın hava, denizaltı ve su üstü tehditlerine karşı istediği korumayla uzun görev süresini aynı tasarımda nasıl bağdaştırdığı üzerinden değerlendiriyorum. Ortak geminin mümkün olan özelliklerini sıralamak yetmez; donanmanın üstlendiği görevi karşılayan bileşim gerekir. Floréal’lerin yerine geçecek gemiler için asıl karar, hangi görevin hangi donanımla sürdürüleceğidir. Benim için caydırıcı kapasitenin başlangıcı, bu seçimin açıklığıdır. Denizciye gereken, bu görevi sürdürebilen gemidir.[1]