Dağılan kapasite
Mildenhall’dan ayrılan uçakların haritası, bir ikmal ağını gösteriyor. CBS’nin uçuş verilerinde 10 KC-135 var: Almanya’da Spangdahlem’a giden 4 uçak ve Ramstein’a giden 1 uçak, İspanya’ya giden 4 uçak ve İskoçya’ya inen 1 uçak. Avrupa’daki sürekli ABD yakıt ikmal kanadının üssünden söz ediyoruz. Bu nedenle hareketin askerî ağırlığı, yalnızca İngiltere’den ayrılan gövdelerin sayısında kalmıyor. Başka uçakların uzun mesafe görevlerini destekleyen kapasitenin nerede toplandığı da değişiyor.[1]
Tankerlerin birden çok yere taşınması, korunması gereken kapasitenin tek üste yoğunlaşmasını azaltıyor. Bunun en güçlü açıklamalarından biri kuvvet koruması. ABD’li yetkilinin uçakları, personeli ve tesisleri güvende tutma gerekçesi bu okumayla uyumlu. Hava Kuvvetleri’nin rutin eğitim ve görev ihtiyaçları açıklaması da masada. İkisi birlikte düşünüldüğünde, yer değiştirme üzerinden saldırı niyeti okumak için yeterli dayanak yok. Gözlenen hareket, görev emrinin içeriğini açıklamıyor.[1]
İran bağlantılı tehdit iddiasının ayrıntıları ise kapalı. CBS, tehdidin yakın mı yoksa genel mi olduğunun belirsiz kaldığını aktarıyor. Salı günü Mildenhall’dan Lakenheath’e uçan 3 Osprey’in aynı tehditle ilişkisi de doğrulanmış değil. Bunları tankerlerle tek bir operasyonun parçaları gibi birleştirmek, kapasite tablosuna açıklanmamış bir niyet ekler. Güvenlik gerekçesiyle bilgi saklanması anlaşılabilir; bu boşluk, tehdit hakkında kesin hüküm kurma imkânı vermiyor.[1]
Korumanın ikmal yükü
Dağıtmanın askerî kazancı, eldeki uçakları koruma ihtimalidir. Karşısındaki maliyet ise aynı görevi farklı yerlerden destekleme yükü. Yakıt ikmali yalnızca uçağın havalanmasından ibaret olamaz; personel, bakım ve ev sahibi ülkelerle düzenlemeler de sürekliliğin parçalarıdır. Bu, hareketin gösterdiği temel ödünleşim: üste yoğunlaşmanın riski azalırken ikmal ağının koordinasyon ihtiyacı önem kazanır. Rutin rotasyon açıklaması doğru olsa da bu lojistik zorunluluk ortadan kalkmaz.[1]
Fairford’daki B-1’lerin önceki ayrılışı, Britanya’daki üs güvenliğinin zaten bir sorun olduğunu hatırlatıyor. Bombardıman uçağı ile tankerin askerî işlevleri farklı. İlki doğrudan saldırı kapasitesiyle, ikincisi başka uçakların görev menzilini desteklemekle ilgili. İki hareketi aynı geri çekilme ölçüsüne koymak, kuvvetin görev bileşimini siler. Fairford soruşturması da Mildenhall için ileri sürülen tehdidin ayrıntılarını kendiliğinden kanıtlamıyor. Aynı ülke içindeki iki üs, tek bir istihbarat dosyası sayılmaz.[1]
Bu yüzden hazır oluş hesabının ağırlığı uçak sayısından görev sürdürebilme kapasitesine kayıyor. Dağıtılmış tankerler için bakım ve personel desteği, kullanılan üsler kadar önemli. Kamuya açıklanan hareketler bu desteğin düzeyini göstermiyor. Yer değiştirme kapasitenin kaybolduğunu kanıtlamadığı gibi korunmuş uçakların aynı tempoda görev yapabildiğini de kanıtlamıyor. ABD’nin Avrupa’daki gücünü değerlendirirken belirleyici ölçü, farklı üslerin birlikte ne kadar kullanılabilir ikmal kapasitesi sağlayabildiği. Koruma kararının askerî değeri o kapasitede yatıyor.[1]