Üç sıçramanın arkasındaki ölçüm dizisi

PSR J1637-4642, Parkes Gözlemevi'ndeki Murriyang teleskobuyla Şubat 2009 ile Ekim 2024 arasında, 15,5 yıl boyunca izlendi. Bu dizide üç sıçrama var ve büyüklükleri üç mertebe boyunca yayılıyor: milyonda 2,7, milyarda 2,2 ve milyarda 28. Yalnızca ilki üstel bir toparlanma gösteriyor; sönüm süresi yaklaşık 100 gün, geri dönüş oranı 0,015 dolayında.[1]

Bu dizinin altındaki veri incedir. Pulsar radyoda zayıf olduğu için 15,5 yılda yalnızca 166 güvenilir varış zamanı elde edilebildi; gözlemler yaklaşık 2-4 haftada bir, 2-15 dakikalık pozlarla yapıldı. Sıçrama anları da buna göre belirsiz: sırasıyla 30, 39 ve 16 günlük hata payıyla veriliyor. Yani üç sıçramanın hiçbirinin günü bilinmiyor, aralığı biliniyor.[1]

"Sessiz" sıfatı neyi tarif ediyordu

PSR J1637-4642 keşfinden sonraki yaklaşık on yıl boyunca, Parkes genç pulsar zamanlama programında düzenli izlendiği hâlde sıçrama göstermemişti. Sonradan bulunan iki basamak ise ilkinden çok küçük: milyarda 2,2 ve milyarda 28. Bu iki sayının bir arada durması, sessizliğin yıldızın davranışı kadar iki haftalık bir gözlem temposunun ve 166 varış zamanının çözebildiği en küçük basamak hakkında da bilgi verdiğini gösteriyor. Bunun tek okuma olmadığını eklemek gerekir: yıldız gerçekten 9,5 yıl boyunca büyük bir kopma yaşamamış, küçük basamaklar da davranışında sonradan başlamış olabilir.[1]

Aynı hafta yayımlanan bir sismoloji çalışması bu ayrımı ters yönden aydınlatıyor. Bir derin öğrenme sistemi 1990-2024 arasındaki 2 milyondan fazla sismogramda 174.929 PKP öncü sinyali ayıkladı; bu, daha önceki tüm küresel derlemelerin toplamının yaklaşık 10 katı. Yer'in çekirdek-manto sınırı bu süre boyunca değişmedi; değişen, sinyali sayabilen araçtı. İki çalışmada da başlıktaki sayı, dünyanın kendisi kadar onu ölçen düzeneğin erişimini tarif ediyor. Fark şurada: sismoloji ekibi eşiği açıkça aşağı çekip ne kazandığını gösterebiliyor, pulsar zamanlamasında eşiği belirleyen şey teleskop zamanı ve kaynağın zayıflığı.[1], [2]

Bunu yerine oturtacak ölçüm

Yazarlar gerçek bekleme süresi dağılımını ölçmek için zamanlamanın sürmesi gerektiğini söylüyor ve ölçülebilir bir sınama bırakıyor. Parkes aynı iki haftalık tempoyu koruduğu takdirde, 2027 sonuna kadar yayımlanacak bir zamanlama güncellemesinde PSR J1637-4642 için milyarda 28 ya da daha küçük en az bir yeni basamağın bildirilmesini beklerim. Böyle bir güncellemenin bu düzeyde hiçbir basamak bildirmemesi, önceki sessizliği bir duyarlılık sınırı olarak okuyan yorumun aleyhine sayılır.[1]