Üç milyar yıllık ev sahibi yaşını gömen bant

Tartışma konusu olan sav, bir süpernovanın ev sahibi galaksisinin yaşının, süpernovanın ne kadar parlak göründüğünü çarpıtıp çarpıtmadığı. Bu sapma düzeltildiğinde genişlemesi yavaşlayan ve karanlık enerjisi zamanla değişen bir evren tablosu ortaya çıkabilir; böyle bir sonuç, sabit karanlık enerji yoğunluğu ve sonsuz hızlanma öngören standart tablodan ayrılır. Bu yıl daha erken yayımlanan bir eleştiri, sapmanın küçük olduğunu savundu: kırmızıya kayması 0,06 ile 0,42 arasında değişen iki süpernova örneklemini birleştirip kütleye dayalı bir toz düzeltmesi uyguladıktan sonra, yaş-parlaklık eğimi milyar yılda sığ bir -0,007 kadir olarak çıktı. Bu kırmızıya kayma aralığında ev sahibi galaksiler ortalama yaşça yaklaşık üç milyar yıllık bir açıklığa yayılıyor; bu gerçek, manşetteki eğimin ele verdiğinden daha fazla önem taşıyor.[1]

Bu eleştirinin hedef aldığı önceki çalışmanın sahibi olan Yonsei Üniversitesi'nden Chung ve arkadaşları, karşılaştırmayı alanın tam da bu etkiyi ayırt etmek için alışılagelmiş biçimde kullandığı daha dar 0,06-0,20 kırmızıya kayma bandında yeniden çalıştırdı. Eğim, geniş bant rakamından neredeyse beş kat daha dik olan milyar yılda -0,034 artı eksi 0,012 kadir olarak geri geldi. Farklı sayı, benzer yaştaki ev sahibi galaksilerin birbirleriyle karşılaştırılmasından ve yaşça üç milyar yıl ayrı galaksiler arasındaki ortalamanın kaldırılmasından doğuyor.[1]

Ayrı ayrı sınanan iki kaldıraç daha

İki seçim daha sonucu hareket ettirdi. Geniş bant analizi, kütleli ev sahibi galaksilere doğrudan gözlenen örneklemlerde görülen yaklaşık 3,0-3,1 değerine karşılık alışılmadık derecede düşük söndürme değerleri -1,5 ile 2,1 arası- atayan, yıldızlararası toza yönelik kütleye dayalı bir düzeltme de uyguluyordu. Bant sorusundan bağımsız olarak yalnızca bu düzeltmeyi kaldırmak eğimi -0,022'ye taşıdı. Ayrıca çıkarılan düzeltme, bir beyaz cücenin yıldızı oluştuktan ne kadar süre sonra patladığına bağlı; hâlâ makul sayılan farklı bir zamanlama modeli bunu bir kez daha kabaca iki katına çıkardı.[1]

Bu kaldıraçların her birini ayrı ayrı bildirmek, denetime yararlı bir duyarlılık eğrisi kazandırıyor. Yalnızca tek bir özgül seçim demetinde ayakta kalan sonuç kırılgandır; burada sonuç, bant genişliği, toz düzeltmesi ve patlama zamanlaması birbirinden bağımsız değiştirildiğinde aynı yönde hareket ediyor. Bu dar noktada, yanıt makalesi vardığı sonucu hak ediyor.[1]

Bağımsız sınama

Yanıt makalesi bir yöntembilimsel öz denetim sunuyor. Önceki yavaşlayan-evren savı eleştirilen ekip, eleştiriyi yeniden inceleyip onu zayıflatan özgül adımı buluyor. Bir banda karıştırılmış üç milyar yıllık ev sahibi yaşı gibi somut bir mekanizmayı adlandırmak, yanıta gerçek bir çözümleme ağırlığı kazandırıyor. Bağımsız doğrulama, ikinci bir laboratuvarın başka bir örneklemden aynı sayıya ulaşmasını gerektiriyor.[1]

Belirleyici sınama, aynı dar-karşı-geniş karşılaştırmayı iki ekibin de derlemediği bir süpernova örneklemine uygular. Kanıt şimdilik daha dar bir sonuca ulaşıyor: özgül bir çözümleme seçimi, bir tarafın manşet sayısının ima ettiğinden çok daha fazla önem taşıyor ve bunun mekanizması bağımsız denetime yetecek kadar açık. Evrenin hızlanması ise daha büyük, çözülmemiş sav olarak duruyor.[1]