Sensörde yazılan imza
Apple Reference Image, iPhone 18 Pro bir kare çekerken imzalanmış sensör verisini kaydediyor; Private Cloud Compute bu veriyi Apple'ın değiştirilemez görüntü dediği biçime çeviriyor ve sahibi onu Photos uygulamasında açıyor. Apple sonucu dijital negatife benzetiyor: düzenlenmiş sürümü yanına koyduğunuzda farklar ortaya çıkıyor. Şirkete göre özellik fotoğraf muhabirleri ve fotoğrafçılar için hayati önemde; bu, doldurduğu boşluğun yerinde bir tarifi de sayılır, çünkü bir fotoğraf servisine gelen dosyada deklanşör kapandıktan sonra hangi piksellerin oynadığını anlamanın yolu çoğu zaman yoktur.[1]
Karşılaştırma, fotoğrafın çekimden sonra başına gelenleri kapsıyor; çünkü imzayı kamera sensörü yazıyor ve imza o sensörün ürettiği kareye tanıklık ediyor. Merceğin önüne özenle yerleştirilmiş bir sahne de tıpkı diğerleri gibi çekiliyor, imzalanıyor ve saklanıyor. Bu, gerçeklik sözcüğünün çağrıştırdığından dar bir güvence, ama işe yarar bir güvence: düzenleme dökümü, gerçeklik hakkındaki hiçbir etiketin yanıtlayamayacağı somut bir soruyu yanıtlıyor. İmzalanan verinin duyuruda sayılanlardan fazlasını taşıması da mümkün; öyleyse bunu gösterecek yer geliştirici belgeleridir.[1]
Karşılaştırma nerede yapılıyor?
Apple, geliştirici arayüzlerinin üçüncü taraf uygulamaların da özelliği kullanmasına imkân vereceğini ve yapay zekânın ürettiği ya da değiştirdiği görüntüleri tanımaya yardımcı olan SynthID standardını destekleyeceğini söyledi. İki ekleme de aynı dosyanın çevresinde toplanıyor. Biri referans görüntünün nerelerde kullanılabileceğini genişletiyor; diğeri fotoğrafın üzerine ikinci türden bir işaret koyuyor ve iki işaret farklı yerlerden geliyor.[1]
İki işaret, aynı fotoğraf hakkında farklı soruları yanıtlıyor. Sensöre bağlı imza, kareyi hangi cihazın ürettiğini söylüyor ve bir kaynağı işaret ediyor. Üretilmiş ya da değiştirilmiş görüntüleri tanımaya yarayan standart ise dosyada bir modelin payı olup olmadığını kestiriyor; kestirimin eşiği ve hata oranı ise onu kuran tarafça belirleniyor. Tek bir fotoğrafta iki işareti birden gören okur, kanıt ağırlıkları eşit olmayan iki iddiayı okuyor ve bunlardan yalnızca biri görüntünün nereden geldiğini adlandırıyor.[1]
Fotoğraf muhabirinin eline ne geçiyor?
Telefondan sıradan bir dosya olarak çıkan fotoğraf, karşılaştırmayı yapan uygulama olmadan yola devam ediyor. Apple'ın geliştirici arayüzleri için yayımlayacağı belgeler, bir referans görüntünün Photos uygulaması dışında denetlenip denetlenemeyeceğini söyleyecek ve bu tek satır özelliğin kime hizmet ettiğini belirleyecek: dosyayı elinde tutan haber merkezine mi, yoksa fotoğrafı çeken telefonun sahibine mi? Belgeler yayımlanana kadar dürüst tarif şu: denetim var ve tek bir yerde duruyor.[1]