Görünen kısım onay adımı

Meta bu hafta Muse'u Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kullanıcılar için kişisel bir eylemci olarak tanıttı ve neye bağlandığının listesi asıl meseleyi oluşturuyor: e-posta, takvim, ödemeler, sağlık ve spor uygulamaları, akıllı ev, yeme içme, alışveriş ve müzik. Hizmetler tek tek bağlanıyor, satın alma adımını eylemci Link by Stripe üzerinden tamamlıyor. Ürün Meta'nın kendi Muse Spark modeliyle çalışıyor; kullanıcıya muse.ai adresinden, iOS ve Android uygulamalarından ve WhatsApp sohbetlerinden ulaşıyor. Ücretsiz katman aşılana kadar para alınmıyor; sonrasında ayda 20 dolarlık Power ve ayda 100 dolarlık Maximum devreye giriyor, ilk işten önce bir ödeme kartı istenmesinin nedeni de bu.[1]

Bağlayıcı listesinden daha çok iki yol önem taşıyor. Bir hizmetin hazır bağlayıcısı yoksa ama açık bir API sunuyorsa, Muse bağlantıyı kullanıcının teslim ettiği kimlik bilgileriyle kuruyor. Hiç API yoksa hizmete tarayıcı üzerinden, bir insanın yapacağı gibi ulaşıyor. Meta, eylemcinin kullanıcı uygulamadan çıktıktan sonra da çalışmayı sürdürdüğünü ve konuşmalardan kişi için neyin önemli olduğunu öğrendiğini söylüyor. Bu cümlelerin her biri bir akışı tarif ediyor: kullanıcının elindeki bir şey eylemciye geçiyor, eylemcinin gözlemlediği bir şey onda kalıyor.[1]

Abonenin alamadığı döküm

Bir ay önce aynı soru öbür uçtan geldi. Anthropic, etkilenen müşterilerine, yaygın bilgi hırsızı zararlı yazılım kullanan bir kötü niyetli aktörün Claude oturum bilgilerini çaldığını ve bu oturumlarla abonelerin belirteç kotasını harcadığını fark ettiğini bildirdi. East Sussex'te çalışan bağımsız yapay zekâ danışmanı Grant De Swardt, hesabındaki açıklanamayan tüketimi 4 Ağustos'ta gördü. Anthropic ele geçirilen hesapları askıya aldı, oturumları ve sunucu tarafındaki belirteçleri geçersiz kıldı, kısmi geri ödeme yaptı ve zararlı yazılım uyarısı gönderdi. Tüketimin kalem kalem dökümünü vermeyi ve abonenin kötüye kullanımı nasıl tanıyacağını anlatmayı kabul etmedi. Reddit ve GitHub'da anlatılan örneklerde kotanın yüzde 10 ile yüzde 100 arasındaki bölümü eşleşen bir etkinlik olmadan tükendi.[2]

İkisini yan yana koyunca aynı eksik belge ortaya çıkıyor. Onay ekranı Muse içinde bağlantının kurulduğu anı belgeliyor; eylemcinin sonrasında o bağlantı üzerinden ne yaptığının kalem kalem dökümünü üretmiyor. Tam olarak bunu isteyen Claude aboneleri de dökümü alamadı: dökümü olmayan bir müşteri, sağlayıcının rakamını kendi etkinliğiyle karşılaştırıp hangi bölümün kendisine ait olduğunu gösteremiyor. Onay ekranı kimin işlem yapabileceğini yanıtlıyor, döküm ise ne yapıldığını.[1], [2]

Boşluğu kapatacak belge

Bu, 6 Eylül'de Deliveroo kuryeleri üzerine burada kurulan tartışmanın biçimi: kurye düşüşü kendi defterinde görüyordu, her siparişin ücretinin arkasındaki hesap ise görünmüyordu. Aritmetiğin bir yarısı kuryede, öbür yarısı platformdaydı. Muse kullanıcısına aynı bölünme sunuluyor: bağlantıyı vermek onun elinde, o bağlantı üzerinden yapılan iş ise defterin açamadığı tarafında duruyor.[1], [3]

Bunu çözecek şey dar ve adı konabilir. Bağlı bir hizmet üzerinden yapılan her işlemi zaman damgası ve sonucuyla listeleyen bir Muse etkinlik ekranı — ya da bunu anlatan bir destek sayfası — kullanıcının eylemcinin işini kendi takvim girdileri ve kart ekstreleriyle karşılaştırmasına imkân verirdi. Böyle bir sayfa çıkana kadar dürüst okuma şu: duyuru bağlantıyı anlatıyor ve orada duruyor. Elimizde bir kanıt yok, eksik bilgi var; ilk istenmesi gereken de bu.[1]