Muhalefetin dayandığı önerme
Minneapolis Fed başkanı Neel Kashkari, para politikasının şu anda sınırlayıcı olduğuna dair kanıt görmediğini söyledi ve faizin eylülde başlamak üzere küçük adımlarla yükseltilmesini istedi. Federal Açık Piyasa Komitesi önceki toplantısında politika faizini yüzde 3,5 ile yüzde 3,75 aralığında tuttu; dokuz üye sabit kalmadan yana oy kullanırken Kashkari, Lorie Logan ve Beth Hammack çeyrek puanlık artış yönünde muhalefet şerhi düştü.[1]
Bir politika yapıcının duruşu, o duruşun hangi kanaldan geçeceğini kanıtlamaz. Kashkari gerekçe olarak üç unsur saydı ve üçü de talep tarafında duruyor: güçlü şirket kârları, dayanıklı tüketici harcamaları ve istikrarlı işgücü piyasası. Faiz, önce kredi finansmanına bağlı harcamayı pahalılaştırır; enflasyonun kaynağı krediyle beslenen talebin dışındaysa, o kanalın hangi kalemi sıkıştıracağını ayrıca sormak gerekir.[1]
Hizmet anketi kanalı nereye bağlıyor?
Aynı gün yayımlanan hizmet anketinde fiyat endeksi 2,6 puan artarak yüzde 70,3'e çıktı, istihdam endeksi 3,8 puan gerileyerek yüzde 47,4'e indi. İş etkinliği yüzde 59,1, yeni siparişler yüzde 57,2 ile genişleme bölgesinde kaldı. Katılımcı yorumlarında ulaştırma tarafı, fiyat artışının başlıca yakıt ve işgücü giderlerinden geldiğini söyledi; inşaat tarafı indirimlere karşın satışların gerilediğini ve gider baskısının her cepheden arttığını aktardı.[2]
Bu tablo, faiz artışının ilk temas noktasını değiştiriyor. Yakıt ve işgücü giderlerinden gelen bir fiyat baskısı borçlanma giderine duyarsız kalır; buna karşılık işe alım kararı duyarlıdır ve ankette zaten daralmış durumda. Sıkılaşma bu bileşimde önce istihdam kalemine, ardından gecikmeyle fiyatlara dokunur. Rakip açıklama ciddiye alınmalı: yeni siparişlerin yüzde 57,2, iş etkinliğinin yüzde 59,1 olması, fiyat artışlarını onaylayan bir talebin sürdüğünü gösterebilir; o durumda talep kanalı doğru kanaldır. Ayırt edici gözlem, fiyat endeksi gerilerken yeni siparişlerin 50 eşiğinin üzerinde kalıp kalmadığıdır.[2], [1]