Yükün ulaştığı yer
İran ve Ukrayna savaşları bazı petrol yollarını aksatınca Ceyhan’ın Akdeniz çıkışı daha çok yük çekti. Foreign Policy’nin saha haberinde bölgeye yönelen ek akış günde yaklaşık 850.000 varil olarak veriliyor. Azerbaycan’dan Bakü-Tiflis-Ceyhan, Irak’ın kuzeyinden Kerkük-Ceyhan hattı aynı kıyıya ulaşıyor. Petrolün başka bir boğazı dolanması, yükü bu iki boru hattının, limanın ve depoların kapasitesine bağlıyor.[1]
Bölgedeki petrol depolama kapasitesinin yaklaşık dört katına çıkarılması planlanıyor. Depo hacmi ile boru hattından fiilen geçen petrol farklı ölçülerdir: birincisi yükü bekletebilir, ikincisi onu kıyıya taşıyabilir. Duyurulan tanklar tamamlanmadan ek akışın tamamını kalıcı bir ikame saymak erken olur. Liman, hat ve depoların ayrı ayrı ne kadar yük işlediği, güzergâhın dayanıklılığını gösterecek.[1]
Kıyıdaki arazi hesabı
Çukurova’daki yeni petrokimya ve ulaşım projeleri, pamuk ve tahıl yetiştirilen toprakların yanında genişliyor. Foreign Policy’nin görüştüğü çiftçiler ve bölge sakinleri tarım arazisi ile su üzerindeki baskıyı anlatıyor. Petrolün başka bir ülkedeki deniz riskinden kaçınması, Ceyhan’daki arazi seçiminin sonuçlarını ortadan kaldırmıyor; riskin bir bölümü liman çevresindeki insanlara ve üretime taşınıyor.[1]
Türkiye için bu güzergâhın değeri, beklenen tank büyümesi ile tarım alanlarının korunmasına ilişkin kararların birlikte açıklanmasıyla daha iyi anlaşılır. Bugünkü akış, tamamlanmamış depoların gelecekteki hacmini kanıtlamıyor. Petrolün hangi hattan hangi miktarda geçtiği, yeni tesislerin hangi araziye yerleştiği ve su kullanımının nasıl ölçüldüğü, hem ticaret kazancını hem yerel gideri görünür kılacak.[1]