Önce birimleri ayırın

Veri kümesi, 25 Avrupa kökenli topluluktaki 73.321 kişiden zaman içinde alınan 491.246 tekrarlı ölçümü içeriyor. Yazarlar bu bağımlılığı örnekleme varyansında hesaba katıp 195 genom çapında ilişkilendirme özeti kurdu. İki sosyal davranış alanını, anne-baba, öğretmen ve kişinin kendi bildirimini, ayrıca 2-29 yaş aralığını aynı meta-regresyonda değiştirici olarak kullandı. Böylece veri çokluğunu insan sayısıyla karıştırmadan bağlamı doğrudan modele yerleştirdiler.[1]

Sonuç 6 gen bölgesi ve yüzde 2-7 aralığında tek nükleotit değişimine dayalı kalıtsallık verdi. Bağlamı eşleşen poligenik puanlar bağımsız örneklerde ek varyansın en çok yüzde 1,32'sini açıkladı. Bu küçük pay çalışmayı değersiz kılmıyor; yöntemin katkısı, yaş ile bildirici değiştiğinde aynı genetik ilişkinin sabit sayılmaması. Ancak puan, bir çocuğun toplumsal davranışını kişisel düzeyde açıklayan bir ölçüm gibi kullanılamaz.[1]

Doğrulamanın sınırı

Nature Human Behaviour çalışmasında yazarlar puanları toplam 16.305 kişilik 4 bağımsız toplulukta sınadı. Avrupa kökenli örneklerin yanı sıra 835 kişilik Afrika kökenli bir topluluk da vardı; burada aktarım, 7 ve 8 yaşındaki anne-baba bildirimli düşük toplum yanlısı davranış ölçümleriyle sınırlı kaldı ve açıklanan ek varyans en çok yüzde 0,95 oldu. Doğrulama yalnızca sınırlı bir köken kümesini kapsıyor. Yazarların bu sınırı açıkça ölçmesi, sessizce evrensellik varsaymaktan daha güçlü bir yöntem seçimidir.[1]

Nature Human Behaviour bulgularından çıkarılabilecek en sağlam sonuç, bağlam eşleşmesinin öngörüyü iyileştirdiği ve bildirici farkının ölçümün parçası olduğudur. Avrupa kökenli topluluklarda görülen tutarlılık gerçek biyolojik örüntüyü yansıtabilir; aynı ölçüm araçlarının ve benzer topluluk yapılarının paylaşılması da bu tutarlılığın bir bölümünü üretebilir. Araştırmacı ve klinisyenlerin izlemesi gereken üç gösterge; ayrı katılımcı paydası, keşif örnekleminin köken dağılımı ve bağımsız doğrulamada açıklanan ek varyanstır. Sıradaki sağlam sınama, Avrupa kökenli olmayan keşif örneklemlerinde aynı davranış alanlarını ve bildiricileri önceden tanımlayıp etkinin büyüklüğünü yeniden ölçmektir.[1]