Ham örnekten çözümlenen örneğe

Hakemli gözlemsel çalışma, Brigham and Women's Hospital'daki CLIMB uzunlamasına MS kohortunun rutin kanlarını kullandı. Yazarlar 85 katılımcının saklanmış örneklerini tarayıp ilk tek hücre keşfine 15 kişiyi aldı. Relaps öncesi tüp, o anda klinik olarak stabil görünen, sonra relaps gelen bir ziyaretin kanıdır; bu etiket geriye dönük yapıştırılır.[1]

RNA için kapı 90 gün, akış sitometrisi ve RT-qPCR için 150 gün. Remisyon örneği önceki relapstan en az 100 gün sonra ve sonraki relapstan en az 180 gün önce, klinik ve görüntülemece stabil sayılan kan. 52 PBMC tüpü 42 hasta zaman noktasını 28 kuyuya ve 8 partiye yaydı. Aynı kohort, iki ayrı takvim kuralıyla iki ayrı 'önce' kümesi üretmiş oluyor.[1]

Ölçülen şey, lezyon değil çevresel yazım

Tek hücre ve toplu yazım, relapstan en fazla 3 ay önce monosit ve B hücrelerinde EBV lizin yeniden etkinleşme faktörlerine yanıtlı konak genlerini zengin buldu. RT-qPCR, relaps öncesi B hücrelerinde EBV LMP-1 yazımının yükseldiğini doğruladı. Akış sitometrisi, EBV yüzey proteini gp350 taşıyan CD11c+ atipik B hücrelerinin genişlediğini gösterdi.[1]

Yazarlar, bu çevresel etkinleşmenin merkezi sinir sistemi lezyon oluşumuyla nasıl ilişkili olduğunu henüz kurulmadığını kendileri yazıyor. Paylaşılan GWAS ve EBNA-2 bağlanma bölgeleri, kalıtsal yatkınlık ile virüs yanıtının aynı düzenleyici unsurlardan geçebileceğini düşündürüyor; bu, lezyonun EBV tarafından üretildiğini göstermez. Gözlemsel bir zaman atlasıdır, atama deneyi değil.[1]

Tekrarın uyması gereken sayı

Keşif 15 kişilik bir alt kümede duruyor; tarama 85. Partiler 8, kuyular 28. İkinci bir laboratuvar aynı imzayı taşımak istiyorsa, relaps öncesi pencereyi veri görülmeden tek bir sayıya kilitlemesi ve LMP-1 ile gp350 genişlemesini o kilitli kümede yeniden bulması gerekir. 90 ile 150 gün ayrı bırakılırsa, 'önce' yine araştırmacının seçtiği kapı olur.[1]

İmza düzgün ölçülmüş olabilir ve yine de lezyonu açıklamayabilir: virüs yazımı relapsla birlikte hareket eden bir yolcu da olabilir. Tek çalışma. Tekrar, aynı kapıdan, bağımsız bir kohortta vurana kadar bu bir hipotez.[1]