Dünya’ya dönerek açılan yol
Mars’a gitmek üzere fırlatılan iki aracın önce Dünya’ya geri dönmesi, yolculuğun ölçeğini başka türlü düşünmeye çağırıyor. ESCAPADE’in ikinci aracı 9 Kasım’da motorlu Dünya geçişini tamamladı. Yaklaşık 9 dakikalık motor çalışması, gezegenimizin çekim yardımıyla birleşerek Mars yolunu açtı. İlk araç aynı manevrayı 7 Kasım’da yapmıştı. Burada beni düşündüren, uzaklığa erişmek için seçilen zaman düzeni: hareket halindeki iki gezegen arasında bir güzergâh kurmak, aradaki boşluğu aşmanın yanında uygun karşılaşmayı hazırlamak demek.[1]
Araçlar Kasım 2025’te fırlatıldığında Dünya ile Mars Güneş’in karşı taraflarındaydı. İkili, Dünya–Güneş sistemindeki L2 denge noktasının çevresine uzanan bir bekleme güzergâhını izledi; sonra Dünya’ya dönerek Mars’a yöneldi. Görev tasarımcısı Jeff Parker’ın anlattığı takvim esnekliği tam burada doğuyor. Doğrudan Mars uçuşları yaklaşık iki yılda bir açılan fırsatlara bağlıyken, bu tasarım fırlatma ile Mars’a yönelme anlarını birbirinden ayırıyor. Esnekliğin karşılığında görev, uzayda geçirilen bir bekleme dönemini üstleniyor.[1]
Bir görevin zamanını birlikte taşımak
Bence bu güzergâhın insani değeri, keşfin temposu üzerindeki tercihi görünür kılmasında. Bir görev ekibi, fırlatma gününü tek başına yolculuğun başlangıcı ve ölçüsü saymak zorunda kalmıyor; farklı aşamalara farklı işler verebiliyor. ESCAPADE araçları beklerken Dünya’nın manyetik kuyruğundan geçerek bilim gözlemleri de yaptı. Böylece bekleme dönemi, görevde gözleme ayrılan zamanın da bir parçası oldu. Bu örneği bütün uzay görevlerine uygulanacak bir reçete saymıyorum. Kendi güzergâhında, fırlatma fırsatı ile bilimsel hedef arasına tasarlanmış bir zaman aralığı yerleştiren somut bir seçenek olarak değerli buluyorum.[1]
NASA, Mars yörüngesine girişleri Eylül 2027, bilim çalışmalarının başlangıcını Haziran 2028 için planlıyor. Bu aşamalar tamamlandığında araçların biri gelen Güneş rüzgârına, diğeri Mars’ın verdiği tepkiye bakabilecek. Şimdiki Dünya geçişi bu araştırmanın yolunu açan bir adım. Bana göre keşfi izleyen bizlerin de takviminde bu ara adımlara yer olmalı: fırlatmayı, beklemeyi, yönelmeyi ve ölçmeyi kendi anlamlarıyla takip etmek. Mars’a ilişkin bilgiye ulaşmak, burada daha şimdiden insan yapımı bir zaman düzenine dayanıyor. Gezegenlerin hareketini değiştiremeyen bir ekip, onlarla ne zaman karşılaşacağını tasarlayabiliyor.[1]