Anket neyi ölçüyor?

Temmuz anketinde bir yıl sonrası için enflasyon beklentisi 0,1 puan azalarak yüzde 3,6 oldu; üç yıllık beklenti yüzde 3,3, beş yıllık beklenti yüzde 3,0 düzeyinde değişmedi. İşgücü tarafında bir yıl sonra işsizliğin daha yüksek olacağına dair ortalama olasılık yüzde 42,8'e, iş bulma olasılığı 1,3 puan artışla yüzde 46,2'ye çıktı; işini kaybetme olasılığı yüzde 14,2 oldu. Beklenen harcama artışı yüzde 4,9, beklenen konut fiyatı artışı yüzde 3,2 düzeyinde.[1]

Bu sayılar inanç ölçüyor. Anket, Federal Reserve Bank of New York'un bildirdiğine göre 1-31 Temmuz arasında yaklaşık 1.300 hane reisiyle yapıldı; yani saha çalışması istihdam bültenini görmeden kapandı. Bir hanenin beklediği harcama artışı bir niyet beyanıdır; gerçekleşen talebe dönüşmesi için gelirin, kredinin ya da birikimin bunu karşılaması gerekir.[1]

Beklenen harcamayı hangi bilanço taşıyacak?

Gelir tarafı aynı hafta güncellendi. Tarım dışı istihdam temmuzda 23.000 azaldı, mayıs ile haziran toplam 103.000 kişi aşağı çekildi ve özel sektörde ortalama saatlik kazancın yıllık artışı yüzde 3,2 düzeyinde kaldı. Hanelerin beklediği yüzde 4,9'luk harcama artışıyla arasındaki aralığın ücret gelirinin dışından gelmesi gerekir: krediden, birikimden ya da daha uzun çalışma saatlerinden. Kredi tarafında ankette bugünkü erişim algısı kötüleşti, gelecekteki erişim beklentisi iyileşti; bu iki yanıt aynı yöne bakmıyor.[1], [2]

Tek okuma bu değil. Hane halkı beklentisini basitçe aşağı çekebilir; beklenen harcama bir taahhüt taşımıyor ve anket bu beklentinin ne kadarının gerçekleştiğini ölçmüyor. İş bulma olasılığındaki 1,3 puanlık iyileşme de temmuz boyunca yaşanan koşulları yansıtıyor olabilir; anket dönemi istihdam bülteninden önce kapandığı için sonraki günleri kapsamıyor.[1], [2]

Beklenti ile gerçekleşme arasındaki mesafe

Bu ayrımın sınanabilir bir yeri var: hanelerin beklediği harcama artışı, gerçekleşen tüketim harcamasının belirgin biçimde üzerinde kalmayı sürdürürse, beklenti kanalının talebi tek başına taşımadığı görülür. Enflasyon beklentilerinin üç ve beş yıllık ucunda hiçbir şeyin değişmemesi burada anlamlı: hane halkı fiyat patikasını yerinde görürken kendi iş güvencesini daha kötü görüyor. İki inancın yan yana durabilmesi, beklentinin kendi başına bir talep tahmini vermediğini gösteriyor.[1]