Kontrat başına gelirin bileşimi
Cboe’nin opsiyon bölümünde ortalama günlük sözleşme hacmi %14, sözleşme başına gelir %9 arttı. Net gelir %23 büyüdü. İlk bakışta hacimle fiyatın birlikte yükseldiği rahat bir tablo var. Benim durduğum satır, endeks opsiyonlarında sözleşme başına gelirin yalnızca %3 artması. Endeks hacmi %24, birden fazla borsada işlem gören opsiyonların hacmi %10 büyüdü. Şirket, daha yüksek gelir getiren endeks ürünlerinin toplam içindeki payının arttığını belirtiyor. Toplamdaki %9 artışın içinde satılan ürünün değişmesi de var.[1]
Bu ayrım, fiyatlama gücüne verilecek anlamı daraltıyor. Aynı ürün için daha fazla gelir elde etmek ile daha yüksek gelirli üründen daha çok satmak, kalıcılığı farklı koşullara bağlı iki kazanç kanalı. Cboe’nin açıklaması ikinci kanalın da çalıştığını gösteriyor. Endeks opsiyonlarına yönelik talebin geçici olarak yoğunlaşması, kalıcı fiyatlama gücüne alternatif bir açıklama. Toplam opsiyon pazar payının %30,9’dan %30,5’e gerilemesi de gelir artışıyla genel pazar payı kazanımını birbirine eşitlemeyi zorlaştırıyor.[1]
Satış kazancı eklenince
Faaliyet kârına geçerken iki hesap var. Net gelir 712,2 milyon dolar, raporlanan faaliyet gideri 249,4 milyon dolar. Avustralya işinin satışından gelen 71,5 milyon dolar da eklendiğinde raporlanan faaliyet kârı 534,3 milyon dolara ulaşıyor. Bu hesap %75,0 marj üretiyor. Düzeltilmiş hesapta 712,2 milyon dolarlık net gelirden 204,0 milyon dolarlık gider çıkıyor; sonuç 508,2 milyon dolar ve %71,4 marj. Her iki hesap kendi tanımı içinde tutarlı, fakat farklı kazanç bileşenleri taşıyor.[1]
Düzeltilmiş marjın geçen yılki %65,3’ten %71,4’e çıkması, satış kazancı ayrıldığında da faaliyet iyileşmesi bulunduğunu gösteriyor. Net gelir %18 büyürken, düzeltilmiş giderin %3 azalması, bu tanım altında faaliyet kaldıracını açıklıyor. Ancak raporlanan gider %6 arttı. Şirket bunun başlıca nedenini, işlem kayıt sistemi Consolidated Audit Trail’in finansmanından doğan alacaklar için ayrılan 14,0 milyon dolarlık ek karşılık olarak açıkladı. Bu yüzden düzeltilmiş gider düşüşünü şirketin bütün maliyetlerinin gerilemesi gibi okumuyorum. Alternatif okuma, düzeltmelerin kapsamı ve giderlerin dönemler arasındaki dağılımının iyileşmeyi olduğundan daha kalıcı göstermesi. Marjın kalıcılığı için hangi giderlerin yeniden oluştuğu önem taşıyor.[1]
Modelin hassas noktası
Yönetim yıllık düzeltilmiş gider beklentisini 838–853 milyon dolardan 830–845 milyon dolara indirdi. Sermaye harcaması beklentisi 98–108 milyon dolarda kaldı. Bu iki açıklama farklı kalemleri izliyor: faaliyet giderindeki daralma, sermaye harcamasında aynı yönde bir değişim göstermiyor. Aynı şekilde, 508,2 milyon dolarlık düzeltilmiş faaliyet kârı serbest nakit akışı tutarı olarak kullanılamaz. Benim bu çeyrekteki dar çıkarımım, gelir bileşiminin ve düzeltilmiş gider disiplininin faaliyet marjını birlikte desteklemesi.[1]
Hissedar açısından hassas varsayım, daha yüksek gelirli endeks ürünlerinin ağırlığı ile gider tabanının birlikte korunması. S&P endekslerine ilişkin münhasır lisansın 2051’e uzatılması, ürün erişiminin sözleşmesel süresini uzatıyor; müşterinin işlem yoğunluğunu sabitlemiyor. Talebin daha düşük gelirli ürünlere kayması ya da giderlerin yeniden artması, bu çeyreğin marjını temel alan bir kâr hesabını zayıflatan alternatif koşullar. Buradaki izlenebilir göstergeler, toplam sözleşme başına gelirin yanı sıra endeks grubunun kendi birim geliri, ürün ağırlıkları ve raporlanan gider ile düzeltilmiş gider arasındaki fark. Kalıcılık iddiasının yükünü bu bileşenler taşıyor.[1]