Grup ortalamasının altı
Suprajit’in grup marjı yükseldi, solo marjı düştü. Otomotiv tedarikçisinin temmuz-eylül sonuçlarının en öğretici yanı bu ayrışma. Konsolide satışlar yüzde 20,6 artarak 11.351 milyon rupiye, faaliyet FAVÖK’ü yüzde 26,7 artarak 1.384 milyon rupiye çıktı. Marj yüzde 11,6’dan yüzde 12,2’ye yükseldi. Solo tarafta ise satış artışına rağmen marj yüzde 17,4’ten yüzde 15,7’ye indi. Hissedar açısından grubun daha yüksek kâr üretmesi olumlu; fakat bu büyümenin her faaliyet alanında aynı ölçüde kazanıldığını varsaymak şirket ekonomisini yanlış sadeleştirir.[1]
Şirketin kullandığı kâr tanımı da hesabın parçası. Faaliyet FAVÖK’ü bütün faaliyet dışı gelir ve giderleri ve kur farklarını dışarıda bırakıyor; karşılaştırmalı tutarlar yeniden gruplandırılmış ve konsolidasyon SCS faaliyetlerini içeriyor. Dolayısıyla yüzde 12,2, şirketin tanımladığı faaliyet performansını ölçüyor. Bu oranı dağıtılabilir nakit marjı gibi okumak için gereken köprü vergi, faiz, yatırım harcaması ve işletme sermayesinden geçer. Faaliyet kârlılığındaki artış, o köprünün öteki ucundaki nakdi kendiliğinden belirlemez.[1]
Kablo toparlandı, elektronik sıkıştı
Bölüm tablosu grup ortalamasının nereden güç aldığını gösteriyor. Küresel kablo faaliyetlerinde çeyrek satışları 5.776 milyon rupiye, faaliyet FAVÖK’ü 583 milyon rupiye ulaştı; marj yüzde 7,4’ten yüzde 10,1’e çıktı. Hindistan kablo bölümünün satışları 3.877 milyon rupiye yükselirken marjı yüzde 16,8’den yüzde 15,3’e geriledi. Elektronikte de satış 618 milyon rupiye çıktı, marj yüzde 13,4’ten yüzde 8,4’e indi. Bu dağılım, büyümenin kalitesini toplam satış artışından çok faaliyet bileşiminin belirlediğini düşündürüyor. Aynı grupta artan satış hem daha güçlü hem daha zayıf kârlılıkla yan yana gelebiliyor.[1]
Duyarlılığı sınırlandırmak için çeyrek satışlarını 11.351 milyon rupide sabit tutalım ve yalnızca grup marjını değiştirelim: marjdaki değişimin faaliyet FAVÖK’üne etkisi bu sabit satış tabanıyla orantılıdır. Bu basit varsayım, hacim ve fiyat artışının aynı anda tekrarlandığını kabul etmez. Elektronikte yönetim, bileşen maliyetlerindeki oynaklığı ve müşteriye fiyat yansıtılmasındaki gecikmeyi belirtiyor. Bu gecikmenin geçici olması olası bir açıklama; ürün bileşiminin değişmesi de marjı etkileyebilir. Bu nedenle küresel kablodaki toparlanmayı bütün bölümlere yayarak ileri taşımak, açıklanan sonuçlardan daha güçlü bir varsayım olur.[1]
Net borcun içindeki nakit
Bilançoda net borç mart sonundaki 4.485 milyon rupiden eylül sonunda 3.714 milyon rupiye indi. Aynı tarihler arasında brüt borç 7.850 milyon rupiden 7.731 milyon rupiye geriledi; nakit 1.000 milyon rupiden 1.576 milyon rupiye, fon ve tahvil yatırımları 2.365 milyon rupiden 2.441 milyon rupiye çıktı. Bu bileşim, net borç düşüşünün önemli kısmının likit varlık birikimiyle birlikte gerçekleştiğini gösteriyor. Alacaklı için daha büyük nakit tamponu anlamlıdır. Hissedar içinse net borçtaki düşüşün tamamını kredi geri ödemesi saymak, finansman yapısındaki değişimi olduğundan farklı gösterir.[1]
Suprajit’in daha güçlü grup marjı ile daha düşük net borcu birlikte değer taşıyor. Bununla birlikte sermaye tahsisi açısından belirleyici ayrım, kablo bölümündeki kazancın sürdürülmesiyle solo faaliyetlerdeki sıkışmanın nasıl dengelendiği. Nakit tamponu büyümüşken brüt borçtaki daha sınırlı gerileme de bu hesaba dâhil. Benim için bu çeyreğin olumlu yanı, gelir artışının grup faaliyet kârına daha hızlı yansıması; sınırı ise aynı ilişkinin elektronik ve Hindistan kablosunda görülmemesi. Şirketin ekonomik dayanıklılığını tek ortalama yerine bu farklı marjlar ve likidite bileşimi üzerinden değerlendirmek daha açıklayıcı.[1]