Satın almanın faturası
ABD’nin Missouri eyaletindeki Hawthorn Bank’ın ana şirketi Hawthorn Bancshares, FSC alımının ardından daha büyük bir kredi ve mevduat tabanına sahip. Üçüncü çeyrekte net kârı 7.062.000 dolar, satın alma giderlerinin vergi sonrası etkisi dışlandığında düzeltilmiş kârı 8.606.000 dolar. Aradaki farkı okurken baktığım varsayım, dışlanan harcamaların ne kadarının gerçekten sona ereceği. Hissedarın elindeki işletmenin getirisi, büyüyen bilançonun yanında bu giderlerin ömrüne de bağlı.[1]
Açıklamadaki kâr uzlaştırması hesabı görünür kılıyor: 7.062.000 dolarlık kâra 1.955.000 dolar satın alma gideri ekleniyor, ardından 411.000 dolar vergi etkisi düşülüyor. Düzeltilmiş sonuç, bu giderlerin yokluğu varsayımındaki kazanç için bir başlangıç noktası sağlıyor. Harcamalar sürerse şirketin elde tuttuğu kâr aşağıda kalır. Böylece satın alma savının en hassas girdisi, eklenen şubelerden önce giderlerin tekrar edip etmeyeceği oluyor.[1]
Büyüyen tabanın getirisi
FSC işlemi 3 Eylül’de 17 milyon dolar nakit ve 413.042 Hawthorn payıyla tamamlandı; kuzey Missouri’de dokuz şube eklendi. Sonuçlar o tarihten itibaren birleştirildi. Eylül sonundaki krediler önceki çeyreğe göre yüzde 19,3, mevduat yüzde 20,3 büyüdü. Şirket artışı ağırlıkla satın almaya bağlıyor. Bu nedenle dönem sonu bilançosundaki sıçramayı, bütün çeyrek boyunca kendi müşterilerinden elde edilmiş bir büyüme hızı olarak geleceğe taşımak, satın alınan ölçeği yeniden büyüme diye sayma riskini doğurur.[1]
Faiz tarafında somut bir ilerleme var. Vergiye eşdeğer esasta net faiz marjı ikinci çeyrekte yüzde 4,16 iken üçüncü çeyrekte yüzde 4,41 oldu. Ortalama mevduat gideri her iki çeyrekte yüzde 2,13 kaldı; ortalama kredi getirisi yüzde 6,18’den yüzde 6,42’ye çıktı. Bu bileşim, varlık getirilerinin kazancı desteklemiş olabileceğini düşündürüyor. Alternatif açıklama, satın alınan kredilerin ve dönem içindeki bilanço bileşiminin ortalamaları değiştirmesi. Açıklanan marjı kalıcı bir verimlilik artışı saymak için birleşen işletmenin daha uzun dönemli sonuçları gerekir.[1]
Düzeltmenin sermayeye dönüşmesi
Giderlerin gelire oranı yüzde 65,00; satın alma giderleri ile çekirdek mevduat maddi olmayan varlık amortismanı dışlandığında yüzde 55,64. Daha düşük oran aynı gelir için daha az gider demek. Ancak dışlanan harcamanın sona ermesi ile muhasebe giderinin hesap dışında bırakılması, hissedara aynı nakdi sağlamaz. Benim dar duyarlılık sınamam, satın alma giderlerinin sona erdiği ve sürdüğü durumlarda elde tutulan kazancın nasıl değişeceği. Şube birleşmesinin tamamlanması, işletmenin olağan gider tabanını görmeyi kolaylaştırır.[1]
Kredi tarafı da aynı sermaye hesabına giriyor. Sorunlu varlıkların kredilere oranı haziran sonundaki yüzde 0,53’ten yüzde 0,59’a çıktı. Yeni bilançonun ekonomik başarısı, daha geniş faiz marjının giderler ve kredi zararlarından sonra ne kadar kazanç bıraktığına bağlı. Satın alma giderleri düşerken kredi niteliği korunursa düzeltilmiş kâr, gelecekte elde tutulacak kazanç için daha yararlı bir dayanak olur. Giderlerin yinelenmesi veya kredi zararlarının artması ise aynı bilanço büyüklüğünden hissedara kalan getiriyi azaltır.[1]