Satışın hangi kısmı satın alındı?
Somnigroup’un satış büyümesini anlamak için önce şirketin sınırlarını sabitlemek gerekiyor. Üçüncü çeyrek geliri 2,1226 milyar dolardan 2,3508 milyar dolara çıktı; açıklanan büyüme %10,8. Fakat 26 Ağustos’ta alınan Leggett & Platt’ın çeyreğe katkısı tek başına 372,6 milyon dolar. Bu katkı, grubun iki dönem arasındaki toplam satış artışından büyük. Benim için ilk ekonomik ayrım burada: büyüyen şirketin konsolide geliri ile daha önce sahip olunan işletmelerin satış performansı farklı şeyler. Satın alma yeni bir gelir tabanı getiriyor; müşterilerin eski işletmelerden daha fazla ürün aldığı sonucunu bu toplamdan çıkaramam.[1]
Bölümler aynı ayrımı görünür kılıyor. Mattress Firm satışları %5,8 geriledi. Eski Kuzey Amerika bölümünde de düşüş %5,8. Uluslararası satışlar %12,3 azaldı; kur etkisi çıkarıldığında da gerileme %11,7. Bu üç sonuç, toplam gelirin yükselişini tek başına talep canlanması diye yorumlamamı engelliyor. Öte yandan uluslararası bölümün tamamını aynı sorunun içine koymak da hatalı: şirket, Dreams dışındaki faaliyetlerde yüksek tek haneli büyüme bildirdi. Satın alma etkisini ayırırken bölüm içindeki farklılıkları da korumak gerekiyor. Konsolidasyon sınırı genişlemişken her satırın aynı yönde hareket etmesi gerekmiyor.[1]
Entegrasyonun gelir ve marj tarafı
Dreams’teki kurumsal kaynak planlama sistemi geçişi, şirketin açıklamasına göre satışları %34,7 azalttı. Bu, entegrasyonun yalnızca gider satırında aranamayacağını gösteren somut bir kanal: sipariş ve satış süreçlerindeki aksama gelire de dokunuyor. Benim yorumum, uluslararası düşüşün bir kısmını yürütme sorununun açıkladığı yönünde. Alternatif açıklama daha geniş talep zayıflığı; şirketin diğer bölümlerinde de satışların düşmesi bu olasılığı açık tutuyor. Dreams dışındaki büyüme ise bütün uluslararası pazarlarda aynı talep sorununun yaşandığı sonucunu desteklemiyor. Tek bir grubun toplamı bu iki mekanizmayı birbirinden ayırmaya yetmiyor.[1]
Marj tarafında da büyüklük ile verimlilik ayrılıyor. Grup brüt marjı %44,9’dan %42’ye, düzeltilmiş brüt marjı %45,6’dan %43’e indi. Bu rakamlar, satın alınan gelirin gruba eklenmesinin her satış dolarından daha fazla brüt kâr üretmekle aynı olmadığını gösteriyor. Kuzey Amerika’da tarife iadeleri ve şirketin bildirdiği sinerjiler marja destek olurken, grup toplamında ürün ve işletme bileşimi farklı bir sonuç verebiliyor. Ben satın almayı yalnızca satış artışına bakarak başarılı saymam; aynı şekilde toplam marjın düşüşünü de her bölümün bozulduğu şeklinde okumam. Karşılaştırmanın kapsamı, yüzde kadar önemli.[1]
Kârın tanımı, nakdin yükü
Net kâr %7,8 azalarak 163,5 milyon dolara inerken düzeltilmiş net kâr %13,7 artışla 228,9 milyon dolara çıktı. Seyreltilmiş hisse başına kâr 0,83 dolardan 0,74 dolara geriledi; düzeltilmiş tutar 0,95 dolardan 1,04 dolara yükseldi. Bu iki görünümden birini seçip diğerini yok saymak, satın almanın maliyetini tartışmayı kolaylaştırır ama açıklamaz. Düzeltilmiş sonuç, şirketin bazı kalemleri dışarıda bırakarak sunduğu performans ölçüsü. Hissedarın muhasebe kârı aynı anda düşmüş durumda. Faaliyet kârının 297,4 milyon dolara gerilemesi ile düzeltilmiş faaliyet kârının 364,2 milyon dolara yükselmesi de aynı ayrımı taşıyor.[1]
Faaliyetlerden gelen 349 milyon dolar nakit bu hesabın ayrı bir satırı; düzeltilmiş kârın başka adı değil. Şirketin toplam borcu 5,6 milyar dolar, net borcu 5 milyar dolar. Benim satın alma değerlendirmem bu yükü, edinilen satışların ve elde kalan işletmelerin kazanç kapasitesiyle birlikte ele alıyor. Daha büyük gelir tabanı sermaye tahsisinin sonucunu gösteriyor; ekonomik karşılığı ise o tabanın kalıcı faaliyet katkısında aranmalı. Bu çeyrekte görülen, satın almanın toplam satışları büyütmesi, mevcut bölümlerdeki zayıflığın ise sürmesi. İkisini ayırmadan büyüme oranını bir verimlilik veya değer yaratma ölçüsüne çevirmek mümkün değil.[1]