Gelirden kalan pay küçülüyor
The Trade Desk’in geliri üçüncü çeyrekte 739 milyon dolardan 736 milyon dolara geriledi. Buna karşılık düzeltilmiş faiz, vergi ve amortisman öncesi kâr 317 milyon dolardan 266 milyon dolara, ilgili marj %43’ten %36’ya indi. Gelirdeki küçük gerilemeye eşlik eden daha büyük kâr kaybı, reklam alım platformunun ölçeğini kazanca dönüştürme gücündeki aşınmayı gösteriyor. Şirket için sermaye tahsisinin çıkış noktası bu daralma: elde tutulan her gelir dolarından kalan pay küçülüyor.[1]
Muhasebe kârındaki hareket daha sert. Net kâr 116 milyon dolardan 38 milyon dolara, net marj %16’dan %5’e düştü. Hisse bazlı ücretleri, yeniden yapılanma giderlerini ve ilgili vergi etkilerini dışarıda bırakan düzeltilmiş net kâr da 221 milyon dolardan 155 milyon dolara indi. Farklı tanımlarla hesaplanan iki kârın birlikte düşmesi, baskının yalnızca hangi kalemlerin dışarıda tutulduğuyla açıklanmasını güçleştiriyor. Düzeltilmiş ölçüde bile kaybolan kazanç, yönetimin kaynak kullanımını daha seçici hale getiren bir kısıt.[1]
Müşteri tutma oranının %95’in üzerinde kalması bu daralmayı tek başına çözmüyor. Bir müşterinin platformda kalması, aynı büyüklükte reklam bütçesi kullanmasını gerektirmez. Bu yüzden yüksek tutma oranıyla durgun gelir bir arada bulunabilir. Daha düşük müşteri harcaması olası açıklamalardan biri; maliyetlerin gelirden hızlı ilerlemesi de kâr marjını daraltabilir. Açıklanan toplu rakamlar bu kanalları birbirinden ayırmıyor. Yönetimin büyüme performansını yetersiz bulmasıyla birlikte okunduğunda asıl kurumsal mesele, müşteri ilişkilerinin sürmesinden bunların ekonomik verimine kayıyor.[1]
Geri alım için ayrılan tercih alanı
Bu koşullarda yönetim kurulu geri alım yetkisini 731 milyon dolar artırdı. Eylül sonundaki 269 milyon dolarla birlikte gelecekteki alımlar için toplam yetki 1 milyar dolara ulaştı. Yetkinin büyüklüğü, bütçenin tamamının harcandığı anlamına gelmiyor. Karar, sermayenin şirket içinde tutulmasıyla hissedarlara iade edilmesi arasında yönetime daha geniş bir tercih alanı açıyor. Marjı daralan bir işletmede bu esnekliğin bedeli, aynı kaynağın platformun verimini artırmak için kullanılması ihtimalinden vazgeçmek olabilir.[1]
Şirket dördüncü çeyrek için en az 755 milyon dolar gelir ve en az 280 milyon dolar düzeltilmiş faiz, vergi ve amortisman öncesi kâr bekliyor. İki tutar da yönetimin beklentisi. Gelirin ve düzeltilmiş kârın birlikte izlenmesi, geri alım kararının dayandığı işletme kapasitesini anlamaya yardımcı oluyor. Gelir artarken kazancın aynı ölçüde toparlanmaması, daha büyük bir müşteri tabanının veya reklam hacminin otomatik olarak daha güçlü bir ekonomik sonuç üretmediğini gösteren bir durum olur.[1]
İlk dokuz ayda faaliyetlerden 803,7 milyon dolar nakit geldi. Maddi duran varlık alımları olan 226,7 milyon dolar ve aktifleştirilen yazılım maliyetleri olan 11,6 milyon dolar düşüldüğünde 565,4 milyon dolar kalıyor. Bu dar nakit hesabı 1 milyar dolarlık geri alım yetkisinden küçük; karşılaştırma, harcama takviminin önemini gösteriyor. Ancak eylül sonundaki 1.229,3 milyon dolar nakit ve 420,4 milyon dolar kısa vadeli yatırım da kararın kaynakları arasında. Geri alımların finansmanı, birikmiş likidite ile işletmenin yatırım sonrası nakit üretimi arasındaki tercihe bağlı. Bu yüzden geri alımın ekonomik bedelini anlamak, yetki tutarı kadar sermayenin hangi hızla yeniden üretildiğine de bakmayı gerektiriyor.[1]