Devlet, eski alacağın alıcısı oluyor
Lula cuma günü Desenrola 3.0'ı duyurdu. Önceki fazda kişi bankaya kendisi gidiyordu. Bu kez hükümet, finansal kurumdan portföyü alıyor. Moretti leilonu ekim seçimlerinden sonraya, kasıma koydu. Kapsam, 2 yıldan 4,5 yıla gecikmiş borçlar; 5 yıldan sonra zamanaşımı işliyor.[1]
İlk iki faz 25 milyon kişiye ulaşmış, 53 milyar real ve ardından 22 milyar real yeniden yapılandırmıştı. Moretti bugünkü alımları yılda yaklaşık 50 milyar real diye anıyor. Yeni faz bunu üç katına yakın bir nominal stoka, 150 milyar reale çevirmek istiyor. Hükümet 15 milyona kadar kişi sayıyor.[1]
İndirim kimin defterine yazılıyor
Moretti, 300 milyar reallik portföyün yarısını nominalin yüzde 10'una ya da daha azına, yaklaşık 15 milyar reale almayı anlatıyor. İndirim hedefi yüzde 90 ve bu indirim ailelere geçiyor. Ben bunu, bayat alacağın banka defterinden kamu hesabına taşınması olarak okuyorum. Banka zaten tahsilatı düşük yazmışsa, 15 milyar real yeni bir kredi genişlemesi olmaz; eski bir zararın kimin taşıdığını değiştirir.[1]
Metin, Caixa Econômica Federal ile Banco do Brasil'i ve Birliğin paydaşı olduğu FIDC fonlarını olası taşıyıcı diye yazıyor. Kredi yine bankanın açtığı eski kredi. Devlet burada yeni mevduat yaratmıyor; durmuş bir alacağı kendi hesabına almayı teklif ediyor. Harcama, ancak aileye kalan taksit gerçekten düşerse kıpırdar.[1]
Şubat takvimi tahsilatı açık bırakıyor
Duyuruda, alınan borcun tahsil mi edileceği yoksa silineceği mi yok. Sonraki takvim alımı şubata koyuyor ve kalan tutarı peşin ya da taksitle kapatıyor. Silme ile taksitli tahsilat, ailenin harcayabileceği geliri aynı ölçüde boşaltmaz. Ben indirimin tamamının boşa çıktığını varsaymam. Kasım leilonunun yüzde 90'a yakın olup olmadığı, şubatta kalan tutarın ailede kalıp kalmadığı, bu planın talep yaratıp yaratmadığını ayırır.[1]