Ek harcama nereden geliyor

Bakanlar Kurulu, harcamayı yüzde 12,8 artırarak bu yılki 727,9 trilyon won tutarındaki planın 93 trilyon won üzerine, 820,9 trilyon won düzeyine çıkaran 2027 bütçesini onayladı. Toplam gelir 880,8 trilyon won olarak belirlendi; ulusal vergi gelirinin ise Park Hong-keun'ün yarı iletken patlamasına bağladığı kurumlar ve gelir vergisi tahsilatıyla yüzde 49,8 artışla 390,2 trilyon won düzeyinden 584,4 trilyon won düzeyine çıkması öngörülüyor.[1]

Rekor bir harcama rakamının tek başına büyük bir maliye teşviki sayıldığı okumayı bir kenara koyalım. Akışlara bakalım: yönetilen açık 3,1 trilyon won düzeyine, yani GSYİH'nin yüzde 0,1'ine iniyor; yeni tahvil ihracı 12,5 trilyon won azaltılıyor. Devlet daha çok harcıyor, daha az veriyor; çünkü ek harcama, şirketler kesiminin kazandığı gelirden, o gelirin bir bölümü geri dönmeden önce çekiliyor. Öteki okuma, işi bileşimin taşıdığıdır: yarı iletken, fiziksel yapay zekâ ve veri merkezlerine ayrılan 21,3 trilyon won, talebin yanı sıra kapasite de ekliyor.[1]

Gelir ile sevkiyat tek bir akış

Ağustos ihracatı yüzde 68,7 artışla 98,25 milyar dolar oldu; yarı iletken sevkiyatı yüzde 209 yükselerek 46,65 milyar dolar, üst üste üçüncü ay 40 milyar dolar üzerinde gerçekleşti. İthalat yüzde 22,6 artışla 63,51 milyar dolar, dış ticaret fazlası ise 34,75 milyar dolar oldu. Kim Jung-kwan, yarı iletken dışı sevkiyattaki büyümeyi yüzde 20 olarak verdi.[2]

Tek bir ayda 34,75 milyar dolar tutarında bir dış ticaret fazlası, dünyanın geri kalanının ülkeye karşı aynı büyüklükte açık verdiği anlamına gelir; 2027 bütçesindeki kurumlar ve gelir vergisi tahsilatı da bu fazlanın yarattığı gelirden çekilir. Vergi tabanı ile sevkiyat serisi, iki ayrı noktadan ölçülen tek bir akıştır; dolayısıyla bütçenin harcadığı mali alan, tek bir ürün grubunda yoğunlaşmış bir dış fazla üzerindeki alacaktır. Tartmaya değer bir başka okuma: Kim Jung-kwan'ın işaret ettiği yarı iletken dışı yüzde 20 büyüme, aynı gelirin altındaki tabanın genişlemesidir ve ay ay ölçülebilir.[1], [2]

Planın hâlihazırda varsaydığı şey

Büyüme ile açık, Kolombiya'nın ikinci çeyreği için savunduğum gibi, aynı hesabın iki yüzüdür; aynı özdeşlik şimdi Park Hong-keun'ün sunduğu bütçedeki mali alanı okumaya yarıyor. Burada hesap ters yönde işliyor: GSYİH'nin yüzde 0,1'i düzeyinde dengeye yakın bir bütçe ile büyük bir dış fazla yan yana geldiğinde, yılın yarattığı net finansal varlıkları devlet yerine yurt içi özel kesim taşıyor.[1], [3]

Plan, sıçramanın sürmesine yaslanmıyor. Ulusal vergi geliri artışını 2028'den itibaren yaklaşık yüzde 3, yönetilen açığı ise 2028, 2029 ve 2030 için GSYİH'nin yüzde 1,5, yüzde 2,5 ve yüzde 2,9'u düzeyinde koyuyor; ayrıca 162,3 trilyon won tutarındaki kaynağı Future Response Fund'a yerleştiriyor, bunun 45,4 trilyon won tutarındaki bölümü tahsis edilmiş, kalanı tahsilattaki sert dalgalanmalara karşı tutuluyor. Aylık yarı iletken ihracatı 40 milyar dolar altına inip 30 Haziran 2027 öncesinde üst üste iki ay orada kalırsa, bu gelir yavaşlaması planın öngördüğü takvimden önce gelir; işaret, Ministry of Trade, Industry and Resources'ın aylık verisinde görünür.[1], [2]