Samsonite’in vergi iadesi marjı ne kadar büyüttü?

Samsonite’in üçüncü çeyrek brüt kâr marjı yüzde 59,6’dan yüzde 61,3’e çıktı. Bavul ve çanta grubunun dipnotu, bu sıçramanın ekonomik anlamını değiştiriyor: ABD gümrük vergisi iadeleri çıkarıldığında marj yüzde 59,8. Böylece manşetteki 170 baz puanlık artışın yalnızca 20 baz puanı iade hariç ölçüde kalıyor. Aradaki 150 baz puan, açıklanan iki marjın farkı. Ben faaliyet kârlılığının sürekliliğini değerlendirirken yüzde 59,8’den başlıyorum; iadenin bugünkü kazanca katkısını da ayrıca hesaba katıyorum.[1]

Bu düzeltme, şirketin bütün iyileşmesini ortadan kaldırmıyor. İade hariç düzeltilmiş faiz, vergi, amortisman ve itfa öncesi kâr marjı yüzde 14,3; ikinci çeyreğin 20 baz puan üzerinde. Ancak bu, brüt marjın yıllık karşılaştırmasından farklı bir dönem ve farklı bir kâr tanımı. Net satışların 872,7 milyon dolarla yatay, sabit kurla yalnızca yüzde 0,6 artmış olması da önemli. Satış ivmesi sınırlıyken giderler sonrası marjdaki bu ilerleme, hacimden gelen güçlü bir işletme kaldıracı iddiasından daha dar bir kazanım sunuyor.[1]

Markalar ve bölgeler bu sınırı somutlaştırıyor. Sabit kurla Samsonite yüzde 2,2 büyürken TUMI yatay kaldı, American Tourister yüzde 4,2 küçüldü. Asya’nın yüzde 3,8 artışına Kuzey Amerika’nın yüzde 3,4 düşüşü eşlik etti. Ben bu dağılımı tüm müşteri tabanına yayılmış bir talep sıçraması olarak okumuyorum. Buna karşı makul alternatif, farklı marka ve bölge bileşiminin aynı toplam gelir içinde daha iyi kârlılık sağlaması. Açıklanan bölgesel satışlar bu olasılığı açık tutuyor; tek başına hangi markanın marj artışını taşıdığını ölçmüyor.[1]

Nakit, satın alım ve geri alım

Nakit tarafındaki gelişme daha belirgin. Düzeltilmiş serbest nakit akışı çeyrekte 43,6 milyon dolar artarak 108,3 milyon dolara çıktı. Dokuz aylık tutar 76,3 milyon dolardan 193,3 milyon dolara yükseldi. Şirket bu artışı işletme sermayesi iyileşmesi ve daha düşük gelir vergisi ödemeleriyle ilişkilendiriyor. Bu kanallar sermayeyi serbest bırakıyor; satışların aynı hızda büyümesini gerektirmiyor. Dolayısıyla nakit artışını güçlü bir talep göstergesi gibi kullanmak yerine, bilançoda bağlı kaynakların çözülmesi ve vergi ödemelerinin etkisiyle birlikte değerlendiriyorum.[1]

Son çeyrekte büyümenin kapsamı da değişiyor. Samsonite, BÉIS satın alımını 1 Ekim’de tamamladı. Yönetimin BÉIS dahil sabit kurla yüksek tek haneli gelir artışı beklentisi, mevcut işin hızlanmasıyla aynı anlama gelmiyor. Şirket satın alım hariç eğilimi üçüncü çeyrekteki pozitif büyümeye benzer tarif ediyor. Bu yüzden karşılaştırmanın hareketli girdisi, satın alınan gelirin toplamı ne kadar büyüttüğü. Mevcut markaların talebi ile yeni işin katkısını ayrı izlemek, satın almanın yarattığı ölçeği organik ivmeyle karıştırmadan değerlendirmeyi sağlıyor.[1]

Samsonite ayrıca 50 milyon dolarlık hisse geri alımı açıkladı. Nakit üretimi, satın alma ve hissedara dönüş böylece aynı sermaye dağıtımı sorusunda buluşuyor. Benim değerlendirmemde daha yüksek toplam satıştan önce, iade hariç marjın ve işletme sermayesi kaynaklı nakit kazanımının devamlılığı geliyor. Bunun karşısındaki olumlu olasılık, daha güçlü marka bileşiminin düşük büyümede bile nakit üretimini desteklemesi. Bu sonuç için fiyat hedefi gerekmiyor: mevcut işin marjı, satın alınan satış ve serbest kalan nakit ayrı ayrı ölçüldüğünde yönetimin sermayeyi nasıl kullandığı daha anlaşılır hale geliyor.[1]