İşin iki yüzü
Singapur’da işyerinde yapay zekâ kullananların anlattığı deneyim iki yönlü. PwC anketinde çalışanların yüzde 72’si iş kalitesinin iyileştiğini, yüzde 50’si işin karmaşıklaştığını söyledi. Aynı kişi her iki yanıtı da vermiş olabilir; açıklama yanıtların kesişimini vermiyor. Bu yüzden işin iyileştiği yönündeki yaygın bildirim, iş yükünün ve beceri ihtiyacının kimler için nasıl değiştiği sorusunu kapatmıyor.[1]
Ulusal Sendikalar Kongresi NTUC ile PwC Singapore’un yeni anlaşması bu açığa işlerin yeniden tasarımını ve eğitimi yerleştiriyor. Ankette yüzde 53 yapay zekânın görevleri devralmasını iş güvencesine orta veya büyük tehdit saydı. Şirketlerin araç edinmesiyle çalışanın yeni rolde daha iyi ücret alması arasında otomatik bir geçiş yok. Anlaşmanın vaat ettiği köprü, iş tanımı, eğitim ve kariyer yolunu birlikte değiştirmek.[1]
Destek kime, kazanç kime?
Para akışının ilk durağı şirket. Uygun dönüşüm projeleri ve bağlı eğitim için hibe, masrafın yüzde 70’ine kadarını karşılayabiliyor. Yeniden tasarlanmış rollere geçişte ücret desteği ise üç ay boyunca yüzde 90’a kadar çıkabiliyor. Bu destek, işverenin geçiş maliyetini hafifletiyor. Çalışanın kazancı ancak yeni görevdeki ücret, çalışma süresi ve kariyer koşulları değişirse ortaya çıkar; duyuru gerçekleşmiş ücret artışı sunmuyor.[1]
Gayrimenkul yönetim şirketi EM Services, programı kullanmayı planlayan örnek olarak anılıyor. Bu örnek, yeniden tasarımın uygulanabileceği bir işyeri gösteriyor; bütün çalışanlar için sonuç ölçmüyor. Ankette iş yükünün arttığını söyleyen yüzde 46’nın deneyimi de önem taşıyor. Yeni araçlar daha fazla işi aynı ücretle yaptırıyorsa verimlilik kazancının payı işçiye geçmeyebilir. İşin yeniden tanımı ve ücret verisi bu ayrımı görünür kılacak.[1]