Büyüyen destek

9 Eylül'den itibaren ABD Hazinesi, 10 ila 20 yıl ve 20 ila 30 yıl vadeli sabit kuponlu tahvillerde her işlemde en az 4 milyar dolar geri alacak; önceki üst sınır işlem başına 2 milyar dolar düzeyindeydi. Büyütülmüş işlemler 4 Kasım'a kadar sürecek. Hazine bunları, piyasa katılımcılarının ilgisinin sürekli güçlü olduğu ve düzenli olarak yüksek nitelikli çok sayıda satış teklifi aldığı vadelerde likidite desteği olarak tanımladı.[1]

Aynı gün 20 yıllık tahvil, yüzde 5,204 en yüksek getiriyle ve 2,53 talep karşılama oranıyla satıldı. Piyasanın geri kalanından artan tutarı üstlenen birincil aracı kurumlar 21,768 milyar dolar teklif verdi ve toplam 16 milyar dolar içinden 1,974 milyar dolar aldı; dolaylı alıcılara 9,948 milyar dolar, doğrudan alıcılara 3,887 milyar dolar tahsis edildi.[2]

Zincir ve tuttuğu yer

Baskı gerçek. ABD Hazinesinin günlük başabaş verim eğrisinde 18 Ağustos'ta 30 yıllık faiz yüzde 5,28, 10 yıllık faiz yüzde 4,71 düzeyindeydi. Aynı gün Japonya'nın getiri eğrisinde 30 yıllık getiri yüzde 4,096, 40 yıllık getiri yüzde 4,103 oldu. Uzun vade dünyanın iki büyük tahvil piyasasında birden yeniden fiyatlanıyor.[3], [4]

Geri alımı büyütmek, piyasanın nerede inceldiğine dair bir açıklamadır: geri alım tamponun kendisidir, taşınması en zor vadelerde aracı kurum bilançosunun arkasında duran resmî alıcıdır. Sınırın uzun vadeli kesimlerde ikiye katlanması, tamponun en çok orada gerektiğini işaretler. İhale ters yönde konuşuyor ve Hazine'nin kendi gerekçesi de öyle: sürekli güçlü ilgiye ve yüksek nitelikli tekliflerin hacmine işaret ediyor, bu da çalışan bir piyasanın tarifi. Her iki okuma da aynı iki olguya oturuyor. Aralarında karar verecek ayrım, eklenen kapasitenin yeni tavanına kadar kullanılıp kullanılmayacağıdır.[1], [2]

Sonucu belirleyecek tarih

Bir tarih var. Hazine, bu pencerenin ötesindeki işlem büyüklüklerinin 4 Kasım'daki çeyreklik borçlanma duyurusunda açıklanacağını bildirdi. Uzun vadedeki hareket yalnızca yeniden fiyatlamadan ibaretse, tamponun büyümesi bir bakım işlemidir. Bilanço kapasitesi sıkışıyorsa, o duyuruda işlem başına 4 milyar dolar düzeyinin üzerine çıkılmalı ya da program çeyreğin ötesine uzatılmalıdır. Büyüklük 4 milyar dolar düzeyinde tutulur veya azaltılırsa, kapasite sıkışması okuması dayanağını yitirir.[1]

Bütün bunların altındaki iskonto oranı da yerine oturmuş değil. 28–29 Temmuz toplantısının tutanakları, hedef aralığını yüzde 3,5–3,75 düzeyinde tutan 9'a 3'lük bir oylamayı gösteriyor; üç yetkili 25 baz puanlık artışı tercih etti ve birkaç katılımcı fiyat baskısını geniş tabanlı buldu. 20 yıllık tahvili yüzde 5,204'ten alan bir yatırımcı, arz kadar bu tartışma üzerine de pozisyon almış oluyor.[5], [2]