Taahhüt ile nakit arasındaki mesafe
Oaktree Specialty Lending’in borç verdiği şirketler, eylül sonunda 224,6 milyon dolarlık yatırım taahhüdünü hemen kullanabilecek durumdaydı. ABD’li özel finansman şirketinin serbest nakdi 45,1 milyon dolar tutarındaydı. Bu iki büyüklük arasındaki mesafe, borç verenin de ödeme zamanlamasını yönetmek zorunda olduğunu gösteriyor. Portföy şirketinin kredi kullanma hakkı, Oaktree açısından nakit sağlama yükümlülüğü yaratıyor. Taahhütleri yalnız bankaların ya da fonların açıkladığı kredi büyüklüğü olarak okumak, bu yükümlülüğün zaman boyutunu kaçırıyor.[1]
Buna karşılık Oaktree’nin kredi hattında 994,0 milyon dolar kullanılmamış kapasite bulunuyordu. Şirket, nakdi, kredi olanaklarını, bazı varlıklardan çıkabilme imkânını ve çekilebilir taahhütleri birlikte değerlendirdiğini; kaynaklarını yeterli gördüğünü açıkladı. Bu yüzden serbest nakitle hemen kullanılabilir taahhütleri tek başına karşılaştırmak, şirketin ödeme gücü hakkında hüküm vermeye yetmez. Daha dar ve işe yarar soru, taahhüt kullanıldığında hangi kaynağın hangi koşulla nakde dönüşeceğidir.[1]
Kredi hattının koşulu var
Kullanılmamış kapasite, krediye teminat oluşturan varlıkların değerine ve diğer sınırlara bağlı. Yoğunlaşan kredi talepleri ile daralan kredi hattı erişimi, aynı fonlama zincirinin iki ayrı baskı noktası. Bu koşulların birlikte yaşandığı bir durumda varlık satışlarına ve geri ödemelere bağımlılık artar. Şirketin hem varlıklarını hem de taahhütlerini aynı anda yönetmesi gerektiği burada görünür oluyor. Açıklamadaki koşul kaydı, kullanılmamış kapasitenin tümünü her durumda elde hazır nakit gibi saymayı engelliyor.[1]
Tamponlar da aynı hesapta duruyor. Oaktree, kredi sözleşmesindeki tüm finansal koşullara uyduğunu bildirdi. Borçlarının yüzde 88’i teminatsızdı; toplam borcun özkaynağa oranı haziran sonundaki 1,05’ten 1,03’e indi. Çeyrek boyunca erken ödemeler, çıkışlar ve satışlar 197,8 milyon dolar getirdi. Aynı dönemde yeni yatırım taahhütleri 178,5 milyon dolar oldu. Bu hareket, portföyün nakit üreten bir geri dönüş kanalı olduğunu gösteriyor. Gerçekleşmiş çeyreklik akış, belirli bir gündeki kullanılabilir nakitten farklı bir ölçü.[1]
Zarar ile ödeme zamanını ayırmak
Faiz tahakkuku durdurulan altı yatırımın gerçeğe uygun değeri 45,0 milyon dolar, edinim bedeli 106,1 milyon dolar tutarındaydı. Bu yatırımlar borç portföyünün gerçeğe uygun değerinin yüzde 1,8’ini oluşturuyordu. Değerleme ile edinim bedeli arasındaki fark, kredi kalitesinin neden likidite hesabından ayrı izlenmesi gerektiğini anlatıyor. Sorunlu bir varlığın kaybı, özkaynak tamponunu etkiler; sağlam bir varlığın nakde dönüşme tarihi ise ödeme takvimini etkiler. İki sorun birlikte ağırlaşabilir, fakat birinin varlığı diğerinin gerçekleştiğini kanıtlamaz.[1]
Oaktree’nin bilançosunda benim için belirleyici olan, nakdin taahhütlerden küçük çıkmasıyla başlayan ve kredi hattının koşullarında biten bu fonlama zinciri. Rahatlatıcı alternatif, taahhütlerin zamana yayılması ve portföyden geri dönüşlerin olağan biçimde sürmesidir. Bu durumda nakdi bütün taahhütlere eşitlemeden de ödeme takvimi yönetilebilir. Açıklanan yeterlilik değerlendirmesi bu olanağa yer bırakıyor. Baskının sınanacağı yer ise kullanılabilir kredi kapasitesi, hemen çekilebilir taahhütler ve gerçekleşen portföy geri dönüşlerinin birlikte nasıl değiştiği. Fonlama açığının sınırı da somut: aynı ödeme dönemindeki taahhüt çekilişlerinin serbest nakit, gerçekten kullanılabilir kredi ve gerçekleşen portföy geri dönüşleri toplamını aşması.[1]