Altı kat farkın kaynağı
Yarı-küresel 6 aylık Standartlaştırılmış Yağış-Buharlaşma İndisi 1981-2024 için üç Penman tipi ve üç enerji temelli potansiyel buharlaşma kestirimiyle hesaplandığında, kuruma eğilimi ilk ailede yılda -0,0084, ikincisinde yılda -0,0014 çıkıyor ve güven aralıkları örtüşmüyor. Kuraklık altındaki kara payının eğilimi de aynı biçimde ayrışıyor: yılda yüzde 0,2406'ya karşılık yılda yüzde 0,031, yani 7,76 kat. Her ailenin içinde tek tek formüller bir araya toplanıyor, aileler arasında ise ayrılıyor.[1]
Bu örüntü, uyuşmazlığın kaynağını tek tek uygulamaların ötesinde formülün yapısına yerleştiriyor. Penman tipi kestirimler buharlaşmayı ıslak varsayılan bir yüzeyden hesaplarken atmosferi gözlemlendiği gibi okuyor; toprak kuruduğunda gerçek buharlaşmanın baskılanması, havanın ısınması ve doygunluk açığının şişmesi zinciri hesaba girmiyor. Doygunluk açığının sıcaklığa üstel bağımlılığı da düzenli bir ısınmayı hızlanıyor görünen bir talebe çeviriyor. Başka bir okuma da mümkün: enerji temelli formüller talebi yüzeydeki enerjiyle sınırlıyor ve enerjinin bağlayıcı sınır olmadığı yerde talebi olduğundan düşük verebilir; o zaman yanlılık ters tarafa geçer. Formüllerin küme içinde toplanması, altı kat farkı aileler arasındaki seçimin taşıdığını ortaya koyuyor.[1]
Hızlanma sınavının gerçekte sınadığı şey
Hızlanma ikinci dereceden bir sav ve burada zamansal öz ilintiyi hesaba katan değiştirilmiş Mann-Kendall sınamasıyla ölçülüyor; yöntemin saptama gücü uygulanmadan önce sentetik Monte Carlo benzetimleriyle doğrulanmış. Yarı-küresel karanın yaklaşık yüzde 99'unda iki indis ailesinden hiçbiri anlamlı bir hızlanma vermiyor ve dizi 1950'ye, ardından 1901'e uzatıldığında sonuç sağlam kalıyor. İki aile de 1981-2024 için kuruma gösteriyor; ayrışma, miktarda ve hızın kendisinin artıp artmadığında.[1]
Bu çalışmanın ele aldığı hızlanma sonucu, keyfi seçilmiş iki dönemin karşılaştırılmasına dayanıyordu: 1981-2017'ye karşı 2018-2022. Böyle bir karşılaştırma yıllar arası değişkenliğe ve kırılma noktasının nereye konduğuna duyarlı; aynı bağımlılığı daha önceki bir köşe yazısı, yıkıcılığın ne kadar azaldığını neyin makale sayıldığının belirlediğini gösterirken izlemişti. Orada eğilimin büyüklüğünü örneklem tanımı belirliyordu, burada buharlaşma talebi formülü belirliyor. Kuraklık değerlendirmeleri yazarların savunduğu ikili bildirime geçerse, Penman tipi bir kuraklık eğilimi enerji temelli karşılığıyla birlikte yayımlanacak ve okur tek bir sayı yerine aradaki açıklığı görecek.[1], [2]