Sürprizin kaynağı

Levi’s hissesi sonuçların ardından kapanış sonrası işlemlerde kısa süreli %7 yükseldi, sonra %1,3 düşüşe döndü. The FINANCIAL’ın Reuters’tan aktardığı bu gözlem bir kapanış fiyatı değil. Aynı açıklamada düzeltilmiş hisse başına kâr 0,48 dolar, analist beklentisi yaklaşık 0,36 dolar düzeyindeydi. Kâr sürprizi ile fiyatın yönü aynı çizgide kalmadı; bunun nedenini yalnızca işlemlerin sırasından çıkaramayız.[1]

Beklenti aşımının büyüklüğü hisse başına 0,12 dolar. Vergi iadelerinin yeniden işletmeye yönlendirilen harcamalar sonrasındaki net katkısı ise 0,11 dolar. İki tutarın yakınlığı, sürprizin ne kadarının tekrarlanabilir satış kârına dayandığı sorusunu öne çıkarıyor. Bu karşılaştırma, analistlerin iadeleri tahminlerine hiç katmadığı anlamına gelmez. Beklenti bileşiminin tamamı bilinmeden tüm sürprizi tek bir kaleme bağlamak fazla kesin olur.[1]

Satış tarafı aynı güçte bir sürpriz sunmadı. 1,61 milyar dolarlık gelir, 1,62 milyar dolarlık beklentinin biraz altında kaldı. Doğrudan tüketiciye satış geliri %2 arttı fakat yönetimin iç beklentisini karşılamadı. Uzun vadeli hissedar için bu ayrım önemli: iade geçmişte ödenmiş bir maliyeti geri getirirken satış büyümesi müşterinin yeni harcamasına dayanıyor. İkisi aynı çeyreğin kârında buluşsa da süreklilikleri aynı olmak zorunda değil.[1]

Öngörü ile fiyat arasındaki mesafe

Yönetim yıllık düzeltilmiş hisse başına kâr aralığını 1,46 dolar ile 1,52 dolar aralığından 1,54 dolar ile 1,56 dolar aralığına yükseltti. Bu, şirketin gelecek kazanca ilişkin değerlendirmesi; gerçekleşmiş yıllık sonuç değil. İadelerin katkısı ve tüketiciye doğrudan satışların zayıflığı birlikte okunduğunda, daha yüksek kâr öngörüsünün işletmenin her kanalında daha güçlü talep anlamına gelmediği görülüyor. Fiyat dönüşü bu kaygıyla uyumlu olabilir, ancak tek başına onu doğrulamaz.[1]

Kapanış sonrası işlemlerin koşulları veya daha geniş piyasa hareketleri de fiyat dönüşüne katkıda bulunmuş olabilir. Bu gözlem, işlem hacmini ya da yatırımcıların pozisyonlarını göstermiyor. O nedenle iadelerin kalıcılığına ilişkin kaygıyı olası bir açıklama olarak tutuyorum. Şirketin 100 milyon dolarlık geri alım planı da tamamlanmış alım akışı değil; yalnızca duyurulan sermaye kullanımıdır.[1]

Sonucun ekonomik ağırlığı, iadelerin büyüklüğüyle satışların beklentiye göre performansını ayrı tutunca belirginleşiyor. Güçlü kâr rakamı, zayıf satış sürprizi ve yükseltilen yıllık öngörü aynı anda geçerli. Sonraki sonuçlarda doğrudan tüketiciye satışların yönetimin beklentisini karşılaması ve kâr katkısının satışlardan gelmesi, işletmenin güçlendiği yorumuna daha sağlam dayanak sağlar. Tek bir kapanış sonrası dönüş bunun yerine geçmez.[1]