Nakit artışının taşıyıcısı

Nagarro’nun üçüncü çeyrek tablosunda benim başlangıç noktam tahsilat. Faaliyet nakdi 34,7 milyon avrodan 48,2 milyon avroya yükselirken net kâr 21,4 milyon avrodan 12,7 milyon avroya geriledi. Yönetim nakitteki iyileşmeyi daha iyi müşteri tahsilatına ve grup içi temettüler üzerinden ödenen vergilerin azalmasına bağlıyor. Bu açıklama, nakdin hangi kanaldan geldiğini gösteriyor. Aynı açıklamadan müşteriye verilen hizmetin daha kârlı hale geldiği sonucunu çıkarmak ise mümkün değil.[1]

Gelir tablosu bu ayrımı somutlaştırıyor. Gelir 254,6 milyon avrodan 255 milyon avroya çıktı; düzeltilmiş FAVÖK 44 milyon avrodan 38,3 milyon avroya indi. Düzeltilmiş marj yüzde 17,3’ten yüzde 15’e geriledi. Benim okuduğum, yaklaşık aynı satış hacminden daha az düzeltilmiş kazanç üretildiği. Buradaki sınır da açık: avro cinsinden gelir hemen hemen yatayken organik gelir sabit kurla yüzde 1,6 küçüldü. Toplam gelirin korunması, mevcut faaliyetlerin büyüdüğünü göstermiyor.[1]

Marj varsayımını iki açıklanmış düzey arasında sınırlamak mümkün. Aynı 255 milyon avroluk çeyreklik gelire önceki yüzde 17,3 marj uygulanmasıyla mevcut yüzde 15 marjın uygulanması farklı kazançlar üretir. Bu bir gelir tahmini değil; gelir sabitken marjın sonuç üzerindeki etkisini gösteren dar bir karşılaştırma. Kurun veya gelir bileşiminin değişmesi hesabın sınırını değiştirir. Tahsilatın güçlü olduğu bir çeyreği kârlılıkta kalıcı toparlanma diye yorumlamak, gelir-marj ilişkisinin de iyileşmesini varsaymayı gerektiriyor. Ben nakit artışını böyle bir marj iyileşmesinin gerçekleştiğine kanıt saymıyorum.[1]

Düzeltmeler ve karşılaştırma dönemleri

Düzeltmelerin altına inince baskı daha görünür. FAVÖK 43,5 milyon avrodan 32,5 milyon avroya, faaliyet kârı 34,9 milyon avrodan 23,8 milyon avroya düştü. Şirket, FAVÖK değişiminde düzeltilmiş kazançtaki gerilemenin yanında özel kalemlerden doğan net gider artışını da gösteriyor. Hisse bazlı ödemeler ve devralma teklifine ilişkin giderler düzeltmeler arasında. Bunların her birini aynı sıklıkta tekrarlanan maliyet saymak da tamamını ekonomik etkisiz kabul etmek de açıklanan verinin ötesine geçer.[1]

İşletme sermayesinde daha iyi bir görünüm var. Tahsilat süresi eylül sonunda 80 gün, önceki aralık sonunda 82 gündü. Nakit bakiyesi 124,3 milyon avroyla aralık sonundaki 124,6 milyon avroya yakındı; borç 310,1 milyon avrodan 278 milyon avroya indi. Bunlar likidite ve finansman yükü açısından anlamlı girdiler. Bununla birlikte tahsilat süresindeki karşılaştırmanın başlangıcı aralık sonu; çeyreklik nakit akışının karşılaştırması ise önceki yılın üçüncü çeyreği. İki farklı başlangıcı tek bir yıllık eğilim gibi okumuyorum.[1]

Benim geçici çıkarımım, bu çeyrekte nakit dönüşümünün faaliyet marjından daha iyi performans gösterdiği. Alternatif açıklama, daha iyi tahsilatın geçici bir zamanlama etkisi yerine kalıcı operasyonel disiplinin ilk sonucu olması. Açıklanan tek çeyrek bu iki açıklamayı ayırt etmiyor. Daha düşük temettü vergisinin katkısı da tahsilat iyileşmesinden ayrı tutulmalı. Bu nedenle marjı sabit tutan duyarlılık hesabını nakit artışına otomatik olarak uygulamıyorum; şirketin finansman kapasitesini değerlendirirken kazancın seviyesi ile tahsil edilen tutarın dayandığı varsayımlar ayrı kalıyor.[1]